by ഓഫീസിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ ഒന്ന് വിശ്രമിക്കാനായി ഫോണെടുത്തതാണ് മാളവിക. എന്നാൽ അർജുൻ സാർ ഇട്ടിരിക്കുന്ന പുതിയ സ്റ്റാറ്റസ് കണ്ടതും അവളുടെ നെഞ്ചിൽ ഒരായിരം സൂചികൾ തറയ്ക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. കണ്ണ് നിറഞ്ഞു വന്നെങ്കിലും ആരും കാണാതെ അവൾ അത് തുടച്ചുമാറ്റി. പക്ഷേ, തൊട്ടടുത്ത സീറ്റിലിരുന്ന സ്മിത എല്ലാം ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പരിഹാസത്തോടെ മാളവികയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നിട്ട് പറഞ്ഞു:
”എടീ മാളൂ, ആ സ്റ്റാറ്റസ് കണ്ടോ? ഞാൻ അന്നേ നിന്നോട് പറഞ്ഞതാ, വെറുതെ ഒരാളുടെ പുറകെ നടന്ന് നിന്റെ വില കളയരുതെന്ന്. അയാളുടെ പ്രണയം തകർന്നു നിന്നപ്പോൾ ഒരു ആശ്വാസത്തിന് വേണ്ടിയായിരുന്നു നീ. ഇപ്പോൾ കണ്ടില്ലേ, ആ പഴയ കാമുകി വിരൽ ഞൊടിച്ചപ്പോഴേക്കും അയാൾ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിപ്പോയി. നിന്നെ അയാൾ വെറുമൊരു കളിപ്പാവയാക്കി മാറ്റി!”
സ്മിതയുടെ ഓരോ വാക്കും അഞ്ജനയ്ക്ക് അക്ഷരംപ്രതി ശരിയാണെന്ന് തോന്നി. എങ്കിലും അവളുടെ ഹൃദയം അത് വിശ്വസിക്കാൻ തയ്യാറായില്ല. സ്റ്റാറ്റസിലെ ആ ചിത്രം അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ആണി അടിച്ചത് പോലെ തറച്ചു നിന്നു. വിലകൂടിയ പാർട്ടിവസ്ത്രം ധരിച്ച് അതീവ സുന്ദരിയായി നിൽക്കുന്ന പ്രിയ. അവൾക്ക് ചുറ്റും കൈ ചേർത്ത് പിടിച്ച്, തിളങ്ങുന്ന ചിരിയോടെ നിൽക്കുന്ന അർജുൻ. ആ കാഴ്ച കാണുന്തോറും മാളവികയുടെ ഹൃദയം നുറുങ്ങി.
അർജുനും മാളവികയും ഒരു പ്രമുഖ ഐടി കമ്പനിയിലാണ് ജോലി ചെയ്യുന്നത്. അവരുടെ ടീം ലീഡറാണ് അർജുൻ. ഗാംഭീര്യമുള്ള പെരുമാറ്റവും ശാന്തമായ സംസാരവും കൊണ്ട് അയാൾ എല്ലാവരുടെയും പ്രിയപ്പെട്ടവനായിരുന്നു. മാളവികയ്ക്ക് അയാളോട് തോന്നിയ ഇഷ്ടം വെറുമൊരു ക്രഷ് ആയിരുന്നില്ല. എന്നാൽ അയാൾ പ്രശസ്തയായ ഒരു മോഡലുമായി പ്രണയത്തിലാണെന്നും ഉടനെ വിവാഹം ഉണ്ടാകുമെന്നും അറിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ ആ ഇഷ്ടം ഉള്ളിലൊതുക്കി. “ഒരു സാധാരണ നാട്ടിൻപുറത്തുകാരിയായ എന്നിൽ അർജുനെപ്പോലെ ഒരാൾക്ക് എന്ത് കാണാനാണ്?” എന്ന് സ്വയം പഴിച്ച് അവൾ സമാധാനിച്ചു.
ഇതിനിടയിലാണ് അർജുന്റെ കാമുകി മറ്റൊരാളെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ തീരുമാനിച്ച വാർത്ത ഓഫീസിൽ പരന്നത്. അതോടെ അർജുൻ ആകെ തകർന്നുപോയി. ആരോടും സംസാരിക്കാതെ അയാൾ ഒറ്റപ്പെട്ടപ്പോൾ, കൂടെ നിന്നത് മാളവികയായിരുന്നു. അവൾ ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കുന്ന ചായയും ചെറിയ കുറിപ്പുകളും അയാളുടെ മുഖത്ത് പതുക്കെ ചിരി വരുത്തിത്തുടങ്ങി. അവർ തമ്മിൽ കൂടുതൽ അടുത്തു. അർജുൻ തന്റെ സങ്കടങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും അവളുമായി പങ്കുവെച്ചു. തന്റെ പ്രണയം തുറന്നു പറയാൻ അവൾ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് ഇടിത്തീ പോലെ ആ സ്റ്റാറ്റസ് വരുന്നത്.
ഓഫീസിലെ മറ്റ് ജീവനക്കാരുടെ ദയനീയമായ നോട്ടം സഹിക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അർജുൻ സാർ രണ്ടുദിവസം ലീവ് ആണെന്നും അത് പഴയ കാമുകിക്കൊപ്പമാണെന്നും എല്ലാവരും പറഞ്ഞു പരത്തി. തകർന്നുപോയ മനസ്സുമായി മാളവിക നേരെ ക്യാബിനിൽ ചെന്ന് ലീവ് ലെറ്റർ നൽകി. ആരോടും യാത്ര പറയാതെ അവൾ തന്റെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് വണ്ടി കയറി. ട്രെയിനിലിരിക്കുമ്പോൾ അർജുന്റെ കോളുകൾ തുടരെ വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ ഓരോ തവണയും ആ പേര് സ്ക്രീനിൽ തെളിയുമ്പോൾ അവളുടെ സങ്കടം ഇരട്ടിച്ചു. ഒടുവിൽ അവൾ ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്തു.
നാട്ടിലെത്തിയ മാളവിക സുഖമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് മുറിക്കുള്ളിൽ തന്നെ ഒതുങ്ങിക്കൂടി. പഴയ തറവാടിന്റെ ഉമ്മറത്തിരിക്കുമ്പോൾ പോലും അവളുടെ ചിന്തകൾ അർജുനിലായിരുന്നു. എന്നാൽ പിറ്റേന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് മുറ്റത്ത് ഒരു കാർ വന്നു നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അവൾ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. അത് അർജുനായിരുന്നു!
അവൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അമ്മ വിളിച്ചപ്പോൾ മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ അവൾ പൂമുഖത്തേക്ക് വന്നു. അർജുൻ അവളെ കണ്ടതും കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. അയാളുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു വെപ്രാളമുണ്ടായിരുന്നു.
”നീ എന്തിനാ മാളവിക ആരോടും പറയാതെ ഇങ്ങനെ പോന്നത്? നിന്റെ ഫോൺ എന്താ സ്വിച്ച് ഓഫ്?” അർജുൻ അല്പം ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.
അവൾ മറുപടി നൽകിയില്ല. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തൂവി.
”മറുപടി പറയ് മാളൂ… ഓഫീസിൽ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടായോ? അതോ ഞാൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തോ?”
”നിങ്ങൾ എന്തിനാ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്? ആ പ്രിയയുടെ അടുത്തേക്ക് തന്നെ പോകാമായിരുന്നില്ലേ?” അവൾ വിങ്ങലോടെ ചോദിച്ചു.
അർജുൻ ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദനായി. പിന്നെ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. “ഓ… അപ്പോൾ കാര്യം അതാണല്ലേ? ആ ഫോട്ടോ കണ്ടിട്ടാണോ നീ ഇത്രയും പേടിച്ചുപോയത്?”
അവൾ തലയുയർത്തി അവനെ നോക്കി. “പേടിക്കാനൊന്നുമില്ല. എനിക്ക് സത്യം മനസ്സിലായി. അവൾ തിരിച്ചുവന്നപ്പോൾ എന്നെ നിങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമില്ലാതായി. അതല്ലേ സത്യം?”
അർജുൻ ഒന്ന് ദീർഘശ്വാസം എടുത്തു. “മാളവിക, നീ കാണുന്നത് പോലെയല്ല കാര്യങ്ങൾ. പ്രിയ അടുത്ത ആഴ്ച വിവാഹിതയാവുകയാണ്. അവൾ പോകുന്നതിന് മുൻപ് ഞങ്ങളുടെ പഴയ സൗഹൃദത്തിന്റെ പേരിൽ വിളിച്ച ഒരു യാത്രയയപ്പ് പാർട്ടിയായിരുന്നു അത്. അവൾക്ക് അവളുടെ ജീവിതം കിട്ടി. അവൾ പോയി. പക്ഷേ എനിക്ക് നിന്നെ കാണാതെ ഇരിക്കാൻ കഴിയില്ല മാളൂ. നീ ലീവ് എടുത്ത് പോയപ്പോഴാണ് എനിക്ക് മനസ്സിലായത് നീ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ എത്രത്തോളം പ്രധാനമാണെന്ന്.”
മാളവിക അവിശ്വസനീയതയോടെ അവനെ നോക്കി. അർജുൻ തുടർന്നു: “ഇനി പ്രിയ അല്ല, ലോകസുന്ദരി വന്നാലും എനിക്ക് മാറ്റമില്ല. എന്റെ മനസ്സിൽ ഈ നാട്ടിൻപുറത്തുകാരി കയറിക്കൂടിയിട്ട് കുറച്ചുദിവസമായി. നിന്റെ ഈ നിഷ്കളങ്കതയാണ് എനിക്ക് വേണ്ടത്. നമുക്ക് ഒന്നിച്ച് ജീവിക്കണം മാളവിക.”
അർജുൻ വളരെ ആർദ്രമായി പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും അവളുടെ മനസ്സിലെ ഭാരമെല്ലാം ഇല്ലാതായി. അവൾക്ക് തന്റെ കാതുകളെ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. സന്തോഷം കൊണ്ട് അവളുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞു. അർജുൻ മുന്നോട്ട് വന്ന് അവളുടെ കൈകൾ പിടിച്ചു ചേർത്ത് നിർത്തി.
”ഇനി ഒരിക്കലും എന്നെ വിട്ട് ഇങ്ങനെ ഓടിപ്പോകരുത്. എനിക്ക് നീയില്ലാതെ പറ്റില്ല,” അവൻ അവളുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു.
മാളവിക അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുനീർ ഇപ്പോൾ സന്തോഷത്തിന്റേതായിരുന്നു. പഴയ തറവാടിന്റെ മുറ്റത്ത്, തെറ്റിദ്ധാരണകളുടെ മഞ്ഞുരുകി പ്രണയത്തിന്റെ മനോഹരമായ ഒരു പുതിയ വസന്തം അവിടെ വിരിയുകയായിരുന്നു.