26/03/2026

മിസ്സേ, ആ ഫോട്ടോഗ്രാഫർ കുറെ നേരമായി നമ്മുടെ അടുത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുന്നു

നിലാവെളിച്ചത്തിൽ കുളിച്ചുനിൽക്കുന്ന കടൽക്കരയിലൂടെ അമ്മയുടെ കൈ പിടിച്ചു നടക്കുമ്പോഴാണ് മീരയ്ക്ക് മനസ്സിന് ഏറ്റവും വലിയ ശാന്തി ലഭിക്കാറുള്ളത്. അച്ഛന്റെ വേർപാടിന് ശേഷം അമ്മയുടെ ലോകം മീരയും, മീരയുടെ ലോകം അമ്മയുമായിരുന്നു. മകളെ ഒരു അധ്യാപികയാക്കണമെന്നത് അമ്മയുടെ വലിയ ആഗ്രഹമായിരുന്നു. കഷ്ടപ്പാടുകൾക്കിടയിലും ആ ആഗ്രഹം പൂവണിഞ്ഞു. ഗ്രാമത്തിലെ സർക്കാർ സ്കൂളിൽ ഇംഗ്ലീഷ് അധ്യാപികയായി ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ചതോടെ മീരയുടെ ജീവിതം പുസ്തകങ്ങൾക്കും കുട്ടികൾക്കുമിടയിലായി. ഷേക്സ്പിയറും വേർഡ്സ്‌വർത്തും അവൾക്ക് വെറും പാഠഭാഗങ്ങളായിരുന്നില്ല, ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു.

​സ്കൂളിലെ നാഷണൽ സർവീസ് സ്കീമിൻ്റെ (NSS) ചുമതല മീരയ്ക്കായിരുന്നു. ഉൾനാടൻ ജലാശയങ്ങളുടെ സംരക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച് കുട്ടികളിൽ അവബോധം സൃഷ്ടിക്കുന്ന സംസ്ഥാനതല ക്യാമ്പ് കൊച്ചിയിൽ വെച്ചാണ് നടന്നത്. ആ ക്യാമ്പാണ് മീരയുടെ ജീവിതം മാറ്റിമറിച്ചത്.

​”എക്സ്ക്യൂസ് മീ, ഒന്ന് മാറി നിൽക്കാമോ? ഫ്രെയിമിൽ ഒബ്സ്ട്രക്ഷൻ വരുന്നുണ്ട്.”

​ഒരു പരുക്കൻ ശബ്ദം കേട്ടാണ് മീര തിരിഞ്ഞു നോക്കിയത്. കഴുത്തിൽ വലിയൊരു ക്യാമറയും തൂക്കി, മുടി പുറകിലേക്ക് കെട്ടിവെച്ച ഒരു യുവാവ്. അതായിരുന്നു ദേവ് ശങ്കർ. ഒരു ഫ്രീലാൻസ് ഫോട്ടോഗ്രാഫർ. വൈൽഡ് ലൈഫ് ഫോട്ടോഗ്രാഫിയാണ് പാഷനെങ്കിലും ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാൻ ഗവൺമെന്റ് പരിപാടികൾ കവർ ചെയ്യുകയായിരുന്നു അയാൾ.

​ആദ്യത്തെ കൂടിക്കാഴ്ച അത്ര സുഖകരമായിരുന്നില്ല. “കുട്ടികളുടെ സുരക്ഷയ്ക്കാണ് ഞങ്ങൾ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത്, അല്ലാതെ നിങ്ങളുടെ ഫോട്ടോയ്ക്കല്ല,” മീര കടുപ്പിച്ചു തന്നെ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ ദേവ് അത് കാര്യമാക്കിയില്ല. അയാളുടെ ക്യാമറക്കണ്ണുകൾ മീരയുടെ സ്വാഭാവികമായ ഭാവങ്ങളിൽ ഉടക്കിനിന്നു. മീര അറിയാതെ തന്നെ അവളുടെ നൂറുകണക്കിന് ചിത്രങ്ങൾ അയാൾ പകർത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

​പരിപാടി പുരോഗമിക്കവേ, പെൺകുട്ടികളിൽ ചിലർ മീരയുടെ അരികിലെത്തി പരാതി പറഞ്ഞു. “മിസ്സേ, ആ ഫോട്ടോഗ്രാഫർ കുറെ നേരമായി നമ്മുടെ അടുത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുന്നു. അയാൾ ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് സംശയമുണ്ട്.”

​മീരയ്ക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. അവൾ ദേവിനെ രൂക്ഷമായി ഒന്ന് നോക്കിയെങ്കിലും അയാൾ തന്റെ ജോലിയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. സന്ധ്യയോടെ പരിപാടികൾ അവസാനിച്ചു. കുട്ടികളെ ബസ്സിൽ കയറ്റി അറ്റൻഡൻസ് എടുത്ത മീര ഞെട്ടിപ്പോയി.

​”മിസ്സേ, അഞ്ജലിയെ കാണാനില്ല!”

​ബസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന കുട്ടികൾ പരിഭ്രമിച്ചു. കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന മറ്റൊരു അധ്യാപികയായ ജയ മിസ്സും പരിഭ്രാന്തയായി. മീര ഉടനെ തന്നെ രണ്ട് ലീഡർമാരെയും കൂട്ടി ഹാളിനുള്ളിലേക്ക് ഓടി. എല്ലായിടത്തും തിരഞ്ഞെങ്കിലും അഞ്ജലിയെ കണ്ടെത്താനായില്ല. വാഷ്റൂമിലും പരിസരത്തും ആരുമില്ല.

​ഒടുവിൽ ലീഡർമാരിൽ ഒരാളായ അപർണ്ണ സത്യം വെളിപ്പെടുത്തി. “മിസ്സേ, അഞ്ജലിക്ക് ഒരാളെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അയാൾ ഈ ഇവന്റ് മാനേജ്മെന്റ് ടീമിൽ ലൈറ്റ് സെറ്റ് ചെയ്യാൻ വന്നതാണ്. അയാളുടെ കൂടെ പോയതാകുമോ എന്ന് പേടിയുണ്ട്.”

​മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ഭയം നിറഞ്ഞു. ഈ വാർത്ത പുറത്തറിഞ്ഞാൽ ആ കുട്ടിയുടെ ഭാവിയും സ്കൂളിന്റെ അന്തസ്സും നശിക്കും. എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ മീരയുടെ മുന്നിൽ ദേവ് തന്റെ ബുള്ളറ്റ് നിർത്തി.

​”എന്താ ടീച്ചറെ, പോയില്ലേ? മുഖം കണ്ടിട്ട് എന്തോ പ്രശ്നമുണ്ടല്ലോ?”

​സാധാരണ ഗതിയിൽ മീര അയാളെ അവഗണിച്ചേനെ. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ തനിക്ക് സഹായം ആവശ്യമാണ്. അവൾ കാര്യം പറഞ്ഞു. ദേവ് ഉടനെ തന്നെ തന്റെ ലാപ്ടോപ്പ് ഓണാക്കി. “പേടിക്കണ്ട, ഇന്ന് ഇവിടെ ജോലി ചെയ്ത എല്ലാവരുടെയും ഫോട്ടോസ് എന്റെ കയ്യിലുണ്ട്. അത് കാണിച്ച് നമുക്ക് പോലീസിനെ വിളിക്കാം.”

​ഫോട്ടോകളിൽ നിന്ന് അപർണ്ണ ആ യുവാവിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ദേവ് ഉടനെ തന്നെ സൈബർ സെല്ലിലുള്ള തന്റെ സുഹൃത്തിനെ വിളിച്ച് സഹായം തേടി. പോലീസും ദേവും നടത്തിയ സമയോചിതമായ ഇടപെടലിലൂടെ ഹൈവേയിൽ വെച്ച് അഞ്ജലിയെയും ആ യുവാവിനെ തിരഞ്ഞുപിടിച്ചു. കുട്ടിയെ മാതാപിതാക്കളെ ഏൽപ്പിച്ചു. സ്റ്റേഷനിലെ ഫോർമാലിറ്റികൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നേരം ഒരുപാടായി.

​”നന്ദി പറയേണ്ടത് നിങ്ങളോടാണ് ദേവ്. ഞാൻ നിങ്ങളെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു,” മീര വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു.

​”സാരമില്ല ടീച്ചറെ. കൗതുകമുള്ള മുഖങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ അറിയാതെ ക്യാമറ ഉയർന്നു പോകും. ടീച്ചറുടെ കുറെ നല്ല ചിത്രങ്ങൾ എന്റെ ക്യാമറയിലുണ്ട്. ലാപ്ടോപ്പിൽ നോക്കിയാൽ കാണാം.”

​മീര ലാപ്ടോപ്പിൽ തന്റെ ചിത്രങ്ങൾ കണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടു. അവൾ പോലും അറിയാത്ത അവളുടെ ചിരിയും ഗൗരവവും എല്ലാം അതിൽ അതിമനോഹരമായി പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

​”എന്റെ അച്ഛനും ഒരു ഫോട്ടോഗ്രാഫർ ആയിരുന്നു. പക്ഷേ ഒരു അസൈൻമെന്റിന് പോയ അച്ഛൻ പിന്നെ തിരിച്ചു വന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് ഫോട്ടോഗ്രാഫി എനിക്ക് പേടിയുള്ള കാര്യമാണ്,” മീരയുടെ വാക്കുകളിൽ ഒരു തേങ്ങലുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ നന്ദി പറഞ്ഞ് അവിടെ നിന്നും മടങ്ങി.

​പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ദേവ് മീരയ്ക്ക് ഇടയ്ക്കിടെ സന്ദേശങ്ങൾ അയക്കുമായിരുന്നു. ആദ്യം അവൾ മറുപടി നൽകിയില്ലെങ്കിലും, തന്റെ അതിമനോഹരമായ ഒരു കാൻഡിഡ് ചിത്രം അയച്ചു കൊടുത്തപ്പോൾ അവൾക്ക് മറുപടി നൽകാതിരിക്കാനായില്ല.

​മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. സ്കൂളിലെ വാർഷികാഘോഷത്തിന്റെ ഒരുക്കങ്ങൾ നടക്കുകയായിരുന്നു. പോസ്റ്ററിൽ വെക്കാൻ തന്റെ ഒരു ഫോട്ടോ വേണമെന്ന് പ്രിൻസിപ്പൽ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ മീരയ്ക്ക് ആദ്യം ഓർമ്മ വന്നത് ദേവ് എടുത്ത ചിത്രമാണ്. അവൾ അത് അയച്ചു കൊടുത്തു.

​പരിപാടി ദിവസം സ്റ്റേജിൽ പ്രസംഗിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ, കാണികൾക്കിടയിൽ ക്യാമറയുമായി നിൽക്കുന്ന ദേവിനെ കണ്ട് മീര അമ്പരന്നു. പരിപാടി കഴിഞ്ഞ് അവൾ അവനെ കാണാൻ ചെന്നു.

​”ദേവ്? ഇവിടെ എങ്ങനെ?”

​”ഈ പരിപാടിയുടെ ഫോട്ടോഗ്രഫി കോൺട്രാക്ട് എനിക്കായിരുന്നു. പിന്നെ, അടുത്ത ആഴ്ച ഞാൻ അമേരിക്കയിലേക്ക് പോകുകയാണ്. ഒരു വൈൽഡ് ലൈഫ് ചാനലിൽ ജോലി കിട്ടി. പോകുന്നതിന് മുൻപ് ആര്യയെ… സോറി മീരയെ ഒന്നുകൂടി കാണണമെന്ന് തോന്നി.”

​അവർ കുറച്ചുനേരം സംസാരിച്ചിരുന്നു. ദേവ് തന്റെ പ്രണയം വാക്കുകളാലല്ല, തന്റെ ക്യാമറയിലൂടെ പകർത്തിയ ചിത്രങ്ങളിലൂടെയാണ് പ്രകടിപ്പിച്ചത്. “ഒരു മുഖം മനസ്സിൽ പതിഞ്ഞു പോയാൽ പിന്നെ അത് മായ്ക്കാനാവില്ല മീര,” ദേവ് യാത്ര പറഞ്ഞു പിരിഞ്ഞു.

​വിദേശത്ത് പോയ ദേവിനെക്കുറിച്ച് രണ്ടാഴ്ചയായി ഒരു വിവരവുമില്ലായിരുന്നു. മീരയുടെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായി. ലഹരി പിടിച്ചവളെപ്പോലെ അവൾ ഫോണിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. അമ്മയോട് കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ, “ഫോട്ടോഗ്രാഫർമാരുടെ ജീവിതം സുരക്ഷിതമല്ല മോളേ” എന്നായിരുന്നു അമ്മയുടെ മറുപടി.

​പെട്ടെന്നാണ് ഒരു ദിവസം സ്കൂൾ അഡ്രസ്സിൽ ഒരു പാർസൽ വരുന്നത്. ലോസ് ആഞ്ചലസിൽ നിന്ന് ദേവ് അയച്ചതായിരുന്നു അത്. അതിൽ മീരയുടെ മനോഹരമായി ഫ്രെയിം ചെയ്ത ചിത്രങ്ങളും ഒരു ചെറിയ കുറിപ്പുമുണ്ടായിരുന്നു.

​”അവിടെ എത്തിയ ഉടനെ ഫോൺ നഷ്ടപ്പെട്ടു. നിന്റെ നമ്പർ തിരിച്ചെടുക്കാൻ കുറച്ച് സമയമെടുത്തു. എന്നോട് ദേഷ്യം തോന്നരുത്. എനിക്ക് നിന്നെ മറക്കാൻ കഴിയില്ല.”

​മീര ഉടനെ തന്നെ ദേവിനെ വിളിച്ചു. “ദേവ്… ഞാൻ കരുതി നിങ്ങൾ എന്നെ മറന്നെന്ന്.”

​”നിന്നെ മറക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല മീര. എന്റെ ക്യാമറയിലൂടെ ഞാൻ കണ്ട ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ച നീയാണ്. നാളെ എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും നിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നുണ്ട്. ഇനിയും നമുക്ക് വൈകിക്കണ്ട.”

​മീര തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ അമ്മ വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരിയുണ്ട്. “ദേവിന്റെ അച്ഛൻ എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നു മോളേ. അവർക്ക് നിന്നെ ഒത്തിരി ഇഷ്ടമായി. നിന്റെ ഇഷ്ടം തന്നെയാണ് എന്റെയും സന്തോഷം.”

​അമ്മ മുറിയിൽ നിന്നും പോയപ്പോൾ മീര ഫോണിലൂടെ ദേവിനോട് പറഞ്ഞു, “അമ്മ സമ്മതിച്ചു ദേവ്!”

​മറുപുറത്ത് ദേവിന്റെ പൊട്ടിച്ചിരിയും ഒരു ചുംബനത്തിന്റെ ശബ്ദവും കേൾക്കാമായിരുന്നു. ഫ്രെയിമിന് പുറത്തായിരുന്ന അവരുടെ പ്രണയം ഇപ്പോൾ മനോഹരമായ ഒരു ചിത്രമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.