ഓർക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും. കാരണം, ഈ ലോകത്ത് അവൾക്ക് താങ്ങും തണലുമായി നീ

വരാന്തയിലെ ഇരുട്ടും ഉള്ളിലെ നിഴലുകളും
സന്ധ്യ മയങ്ങുന്ന നേരത്ത് അടുക്കളയിലെ ജോലികൾ വേഗത്തിൽ തീർത്ത് വരാന്തയിലെ പ്രാർത്ഥനാദീപം കൊളുത്താൻ തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്ന മീരയുടെ കൈകൾ പെട്ടെന്ന് തളർന്നുപോയി. മുറ്റത്തുനിന്നും കേട്ട മൂത്ത ആങ്ങളയുടെ ഭാര്യയായ ദേവി ഏടത്തിയുടെ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഹൃദയത്തിൽ കൂരമ്പുപോലെയാണ് തറച്ചത്. “നിനക്കിപ്പോൾ പത്ത് പതിനേഴ് വയസ്സുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടിയുണ്ട് മീര. ജീവിതത്തിൽ മറ്റൊരാളെ കൂടെക്കൂട്ടാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ, സ്വന്തം സുഖ സന്തോഷങ്ങളെക്കാൾ ഉപരി നിന്റെ മകളുടെ ഭാവി ഓർക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും. കാരണം, ഈ ലോകത്ത് അവൾക്ക് താങ്ങും തണലുമായി നീ ഒരൊറ്റ അവകാശിയേയുള്ളൂ… അത് എന്നെന്നും ഓർമ്മ വേണം.” ഏടത്തിയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും മീരയുടെ കണ്ണുകൾ വേഗത്തിൽ നിറഞ്ഞൊഴുകി. താൻ ഏറെ നാളത്തെ മാനസിക സംഘർഷങ്ങൾക്കും ആലോചനകൾക്കും ശേഷം കൈക്കൊണ്ട ഒരു വലിയ തീരുമാനം എത്രത്തോളം തെറ്റായിരുന്നു എന്ന ചിന്ത അവളുടെ ഉള്ളിൽ പെട്ടെന്ന് കനലായി എരിഞ്ഞുതുടങ്ങി.

വെളിപ്പെടുത്തലിന്റെ വിഷമുള്ള മുള്ളുകൾ
മീരയുടെ മുഖത്ത് പടർന്ന പരിഭ്രാന്തിയും കണ്ണ് നീരും കണ്ടപ്പോൾ ദേവി ഏടത്തിയുടെ ഉള്ളിൽ താൻ ഉദ്ദേശിച്ച ലക്ഷ്യം കണ്ടതിന്റെ ഒരു ചെറിയ സംതൃപ്തി തെളിഞ്ഞുവെങ്കിലും, അത് പുറത്തു കാണിക്കാതെ വളരെ സ്നേഹത്തോടെ എന്നവണ്ണം അവർ മീരയുടെ ചുമലിൽ കൈവെച്ചു. “എടി മീര, നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കാനോ വിഷമിപ്പിക്കാനോ വേണ്ടി പറഞ്ഞതല്ല ഞാൻ. ദിവസവും പത്രങ്ങളിലും വാർത്തകളിലും നമ്മൾ കേൾക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തപ്പോൾ, നീ ഒന്നുകരുതി ഇരുന്നോട്ടെ എന്ന് കരുതി ഒരു സഹോദരിയുടെ സ്ഥാനത്ത് നിന്ന് മുന്നറിയിപ്പ് തന്നെന്നേയുള്ളൂ. രാഘവനെ നിനക്കും എനിക്കും ഈ നാട്ടുകാർക്കും എല്ലാം ചെറുപ്പം മുതലേ അറിയാം. നല്ലൊരു മനുഷ്യനാണ് അവൻ നമ്മുടെയെല്ലാം കണ്ണിൽ… പക്ഷെ…” ഏടത്തി സംസാരം പകുതിവഴിയിൽ നിർത്തി വലിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ മീരയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ക്രമാതീതമായി വർദ്ധിച്ചു. “എന്താണ് ഏടത്തി പറയാൻ വന്നത്? കാര്യം എന്തുതന്നെയാണെങ്കിലും ഒളിച്ചുവെക്കാതെ വ്യക്തമായി പറയ്…” മീര ആധിയോടെ നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ ഏടത്തി കൂടുതൽ ഭാവമാറ്റത്തോടെ അവളെ നോക്കി.

സന്ദേഹത്തിന്റെ നിഴലുകൾക്കിടയിൽ
“അതല്ലടീ മീര, ഇത്രയും കാലം സ്വന്തമായി ഒരു കുടുംബമോ വിവാഹമോ വേണ്ടാ എന്ന് പറഞ്ഞ് നടന്ന രാഘവൻ, ഇപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് നിന്നെത്തന്നെ കെട്ടണമെന്ന് പറഞ്ഞ് ആലോചനയുമായി വന്നത് എനിക്ക് അത്രയ്ക്ക് അങ്ങ് ദഹിക്കുന്നില്ല,” ഏടത്തി തുടർന്നു. “പഴയ ബന്ധത്തിലെ അസ്വാരസ്യങ്ങളും പീഡനങ്ങളും സഹിക്കാനാവാതെ വിനോദുമായുള്ള ബന്ധം വേർപെടുത്തി നീ മോളെയും കൊണ്ട് ഈ തറവാട്ടിൽ വന്ന് നിൽക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് നാളുകൾ എത്രയായി! അന്നൊന്നും നിന്നെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ മുന്നോട്ട് വരാത്ത രാഘവൻ, ഇപ്പോൾ പിടിച്ച് നിന്നെത്തന്നെ കെട്ടിയേ തീരൂ എന്ന് വാശിപിടിക്കുന്നത് നമ്മുടെ നിയയെ മുന്നിൽ കണ്ടുകൊണ്ടാണോ എന്ന് എനിക്ക് വലിയ സംശയമുണ്ട്! എനിക്ക് മാത്രമല്ല, നിന്റെ ഏട്ടനും ഈ സംശയമുണ്ട്. ഇപ്പോഴത്തെ കാലം അത്ര നല്ലതല്ലല്ലോ മീര. നിയയാണെങ്കിൽ ആരും ഒന്നുകൂടി നോക്കിപ്പോകുന്ന സുന്ദരിപ്പെണ്ണാണ്. പോരാത്തതിന് രാഘവനും അവന്റെ അമ്മയ്ക്കും അവളോട് വലിയ താല്പര്യവും അടുപ്പവുമാണ്. എങ്ങാനും കുഞ്ഞിനെ പ്രതി അവന്റെ മനസ്സിൽ വല്ല ദുർചിന്തയുമുണ്ടെങ്കിലോ എന്നൊരു ഭയം ഞങ്ങൾക്ക് ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ് പറഞ്ഞത്. ഇനി ബാക്കിയൊക്കെ നിന്റെ ഇഷ്ടം, നിന്റെ തീരുമാനം…” താൻ വിതച്ച സംശയത്തിന്റെ വിഷവിത്തുകൾ മീരയുടെ മനസ്സിൽ പാകി ഏടത്തി അവിടെനിന്നും ഇറങ്ങിപ്പോയി.

തിരിച്ചറിവിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും വാക്കുകൾ
വൈകുന്നേരം കോച്ചിംഗ് ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലെത്തിയ നിയ കണ്ടത്, മുറിയുടെ കോണിൽ ആകെ തളർന്ന് കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ ഇരിക്കുന്ന അമ്മയെയാണ്. കാര്യമന്വേഷിച്ച മകളോട് മീര കരച്ചിലോടെ ഏടത്തി പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചപ്പോൾ, നിയയുടെ മുഖത്ത് ദേഷ്യവും അമർഷവും ഇരച്ചുകയറി. “അമ്മയ്ക്ക് ഇത്രയും കാലമായിട്ടും ആ വലിയമ്മയുടെയും വലിയച്ഛന്റെയും സ്വഭാവം മനസ്സിലായില്ലേ?” നിയ രോഷത്തോടെ ചോദിച്ചു. “അമ്മയ്ക്ക് രാഘവൻ മാമനുമായി ഒരു നല്ല ജീവിതം ഉണ്ടാകുന്നതും ഈ തറവാട്ടിൽ നിന്നും നമ്മൾ സ്വതന്ത്രരാകുന്നതും അവർക്ക് സഹിക്കില്ല! കാലാകാലം നമ്മളെ ഈ വീട്ടിൽ അവരുടെ വേലക്കാരെപ്പോലെയും അടിമകളെപ്പോലെയും നിർത്തി ആജ്ഞാപിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് വലിയമ്മ ഇങ്ങനെയൊരു വിഷം അമ്മയുടെ മനസ്സിലേക്ക് ഒഴിച്ചുതന്നത്! രാഘവൻ മാമന്റെ നല്ല മനസ്സും സ്നേഹവും നമുക്ക് അറിയാവുന്നതല്ലേ അമ്മേ, എന്നിട്ടും എന്തിനാ അമ്മ ഇങ്ങനെ ആവശ്യമില്ലാതെ ആകുലപ്പെടുന്നത്?”

മായാത്ത ഓർമ്മകളും ഭയത്തിന്റെ നിഴലുകളും
മകളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടിട്ടും മീരയുടെ ഉള്ളിലെ ഭയം പൂർണ്ണമായി വിട്ടുമാറിയിരുന്നില്ല. അവൾ മകളെ ആർദ്രമായി നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “നീ പറയുന്നത് ശരിയായിരിക്കാം മോളേ… പക്ഷേ, പത്തു പതിനേഴ് കൊല്ലം മുമ്പ്, നിനക്ക് വെറും മൂന്ന് വയസ്സുള്ളപ്പോഴാണ് നിന്റെ അച്ഛൻ നമ്മളെ ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊരു സ്ത്രീയോടൊപ്പം പോയത്. അന്ന് മുതൽ ഈ തറവാട്ടിലെ അടുക്കളപ്പണി ചെയ്തും അവരുടെ വാക്ക് കേട്ടുമാണ് നമ്മൾ ജീവിച്ചത്. ഈ പന്ത്രണ്ട്-പതിനാല് വർഷത്തിനിടയിൽ ഒരിക്കൽ പോലും എന്നെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ താത്പര്യം കാണിക്കാത്ത രാഘവേട്ടൻ, ഇപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ആലോചനയുമായി വന്നപ്പോൾ ഏടത്തി പറഞ്ഞ ആ സംശയം എന്റെ ഉള്ളിലും ഒരു മുള്ളായി തറഞ്ഞുപോയി മോളേ. അനുഭവങ്ങൾ കൊണ്ട് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ആരെയും വിശ്വസിക്കാൻ വയ്യാതായിട്ടുണ്ട്. സത്യത്തിൽ ഈ വിവാഹത്തിന് ഞാൻ സമ്മതിച്ചത് തന്നെ നിന്റെ നിരന്തരമായ വാശി ഒന്നുകൊണ്ടു മാത്രമാണ്…”
രഹസ്യമായി സൂക്ഷിച്ച സ്വപ്നങ്ങൾ
നിയ അമ്മയുടെ അടുത്തിരുന്ന് അവളുടെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു. വളർന്നു വലുതായി സ്വന്തമായി ചിന്തിക്കാൻ പ്രാപ്തിയായ പതിനാറുകാരിയായ ആ പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖത്ത് ഉറച്ച ആത്മവിശ്വാസം നിഴലിച്ചിരുന്നു. ചെറുപ്പം മുതലേ രാഘവൻ മാമനുമായി തനിക്കുള്ള ബന്ധം കേവലം ഒരു അയൽവാസിയോടോ പരിചയക്കാരനോടോ ഉള്ളതല്ലെന്നും, തനിക്ക് ലഭിക്കാതെ പോയ അച്ഛന്റെ സ്നേഹവും തണലുമാണ് രാഘവനിലൂടെ താൻ അനുഭവിച്ചതെന്നും അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു.

“അമ്മേ, രാഘവൻ മാമന് എന്നെ സ്വന്തം മകളെപ്പോലെയാണ് ഇഷ്ടം. എന്നെ ഒരു മകളായി കിട്ടണമെന്ന് മാമൻ എപ്പോഴും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ തവണ വന്നപ്പോഴും മാമൻ അത് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഞാൻ മാമനോട് നിർബന്ധിച്ച് പറഞ്ഞത്, എന്റെ അമ്മയെ വിവാഹം കഴിച്ചാൽ മാമന് എന്നേക്കും എന്നെ മകളായി കൂടെനിർത്താമല്ലോ എന്ന്…” മകളുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടതും മീരയുടെ ഉള്ളം ഒന്നു പിടഞ്ഞു.

പെൺകിടാവായിരുന്ന കാലത്ത്, മനസ്സിൽ പുറത്തു പറയാതെ കൊണ്ടുനടന്ന തന്റെ സ്വകാര്യ അനുരാഗമായിരുന്നു രാഘവേട്ടൻ. അന്ന് അത് തുറന്നു പറയാൻ ധൈര്യമില്ലാതെ വീട്ടുകാർ ഉറപ്പിച്ച ബന്ധത്തിലേക്ക് വഴിമാറിപ്പോകേണ്ടി വന്നതും, തുടർന്നുണ്ടായ ദുരന്തപൂർണ്ണമായ ദാമ്പത്യവും മീരയുടെ മനസ്സിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പോലെ കടന്നുപോയി.
മംഗളമുഹൂർത്തവും സത്യത്തിന്റെ തെളിച്ചവും
എല്ലാ എതിർപ്പുകളെയും സംശയങ്ങളെയും കാറ്റിൽപ്പറത്തിക്കൊണ്ട്, അധികം ആൾക്കൂട്ടമോ ആഡംബരങ്ങളോ ഇല്ലാതെ അടുത്ത ബന്ധുക്കളെ മാത്രം സാക്ഷിനിർത്തി രാഘവൻ മീരയുടെ കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തി. ആ നിമിഷത്തിൽ രാഘവന്റെ പ്രായമായ അമ്മ പാർവ്വതിയമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും ആനന്ദക്കണ്ണീർ പൊഴിയുകയായിരുന്നു.

തന്റെ മകൻ ചെറുപ്പകാലം തൊട്ടേ മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടന്ന ഏക പ്രണയമായിരുന്നു മീരയെന്നും, അവൾ മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയായിപ്പോയ അന്ന് അവൻ അനുഭവിച്ച മാനസിക തകർച്ചയും ഭ്രാന്തമായ അവസ്ഥകളും പാർവ്വതിയമ്മയ്ക്ക് മാത്രമേ അറിയാമായിരുന്നുള്ളൂ. ആദ്യബന്ധം തകർന്ന് മീര കുഞ്ഞുമായി തിരികെ തറവാട്ടിൽ വന്ന നാൾ മുതൽ രാഘവന്റെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും പ്രതീക്ഷകൾ തളിരിട്ടിരുന്നുവെങ്കിലും, മീരയെയും മകളെയും താൻ കാരണം നാട്ടുകാർ വീണ്ടും കുറ്റപ്പെടുത്തുമോ എന്ന ഭയത്താലാണ് അവൻ ഇത്രയും കാലം മൗനം പാലിച്ചത്. നിയയുടെ സ്നേഹപൂർവ്വമായ ഇടപെടൽ മാത്രമാണ് അവന്റെ ഭയങ്ങളെല്ലാം മാറ്റി മീരയെ സ്വന്തമാക്കാനുള്ള ധൈര്യം നൽകിയത്.

പുതിയ പുലരിയിലേക്ക് ഒരുമിച്ചുളള യാത്ര
തന്റെ അമ്മയുടെ മനസ്സിൽ പണ്ടെന്നോ മറഞ്ഞുപോയ സങ്കടങ്ങളും, ആരും അറിയാതെ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന പ്രണയവും തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അവൾക്ക് അർഹിച്ച സന്തോഷം തിരികെ നൽകാൻ കഴിഞ്ഞതിന്റെ സംതൃപ്തിയിലായിരുന്നു നിയ. താലിക്കെട്ടിന് ശേഷം മീര രാഘവന്റെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചപ്പോൾ, അവരുടെ കൂടെ സന്തോഷത്തോടെ കൈകോർത്തു നിൽക്കുന്ന നിയയെ കണ്ട പാർവ്വതിയമ്മ തങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിലേക്ക് വന്നെത്തിയ പുതിയ വെളിച്ചത്തെയോർത്ത് ദൈവത്തിന് നന്ദി പറഞ്ഞു. വർഷങ്ങളോളം അനുഭവിച്ച വേദനകൾക്കും ഒറ്റപ്പെടലുകൾക്കും ശേഷം, സ്നേഹവും വിശ്വാസവും പരസ്പരം തുളമ്പിനിൽക്കുന്ന ഒരു കൊച്ചു ലോകം അവർ ഒന്നിച്ച് കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. കാർമേഘങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞുമാറിയ ആ ആകാശത്തിന് കീഴെ, പുതിയൊരു പുലരിയെ പുഞ്ചിരിയോടെ വരവേൽക്കാൻ ആ കുടുംബം ഇനി ഒന്നിച്ച് മുന്നോട്ട് പോകും.