രചന – മിഴി സൂര്യനിറങ്ങി വരുമ്പോൾ മുറ്റത്തു വാതുക്കലേയ്ക്ക് കണ്ണുനട്ടുനിൽക്കുന്ന കാന്തിയെയെയാണ് കണ്ടത്.. റിച്ചുമോൾ അവളുടെ അടുത്തായി നിലത്തിരുന്നു മുല്ലപ്പൂക്കൾ പെറുക്കി വാസനിക്കുന്ന തിരക്കിലും.. അപ്പോഴും മറുകൈ കാന്തിയുടെ ഷോളിന്നറ്റം മുറുക്കെ പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.. എന്റെ ഭാര്യേ… താനെന്തിനാ ഇത്രയും ടെൻഷൻ അടിക്കുന്നെ.. സൂര്യൻ അവളെ തോളിലൂടെ കൈയിട്ടു ചേർത്തു പിടിച്ചുകൊണ്ടു തിരക്കി.. സാർ… അമ്മ… അയാളെ……