രചന – ഊർമ്മിള മിഥിലാത്മജ രാത്രി വൈകും തോറുമവൾ പിച്ചും പെയ്യും പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.. ആ രാത്രിയാകെ അവളെയും ഉണ്ണിയുടെ ലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ യാചിക്കുകയായിരുന്നു.. ഇടക്കെപ്പോഴോ തൻവിയും സുഗുണനും എല്ലാവരും കടന്നുവന്നത് വേദ് വേദനയോടെ കേട്ടിരുന്നു. അവന്റെ മിഴികൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി… എത്രയും പെട്ടന്നൊരു പരിഹാരം കാണണമെന്നവൻ മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു.. അവളുടെ പനിചൂടിൽ അവനവളെ ചേർത്തണച്ചു കിടന്നു.. നേരം…

രചന – ഊർമ്മിള മിഥിലാത്മജ തന്നെയൊന്നു തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കാതെ തൻവിക്കൊപ്പം നടന്നു നീങ്ങുന്ന വേദ് അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വേദനയായി നിന്നു… നിന്നനിൽപ്പിൽനിന്നുമവൾ താഴേക്കു ഇരുന്നു… അവളുടെ ശ്വാസം നിലച്ചതായി തോന്നി… ഒരുപെണ്ണും കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത കാര്യങ്ങൾ.. ഇനിയുമെന്തൊക്കെയാണ് ഈ ജീവിതത്തിൽ കേൾക്കാൻ ബാക്കിയുള്ളത്?? ഇനിയുമെന്താണ് അനുഭവിക്കാനുള്ളത്??? പ്രാണനെപ്പോലെ കണ്ടവനെ എന്നിൽനിന്നുമടർത്തിമാറ്റി… എന്റെ അനുവാദത്തിന്…