രചന – നേത്ര നാഥ് അവസാന കിതപ്പോടെ തന്നിൽനിന്നവൻ അകന്നുമാറുമ്പോൾ കിതപ്പടക്കാൻ നന്നേ പ്രയാസംതോന്നി.. കണ്ണുകളടച്ചു കിടന്ന തന്നെയാ രോമക്കാടുകൾ നിറഞ്ഞയാവിരിഞ്ഞ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തു കിടത്തുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ പെയ്യ്തുകൊണ്ടേയിരുന്നു…സന്തോഷത്താൽ ഉള്ളിൽനിറഞ്ഞ പ്രണയതാൽ. ആ അധാരങ്ങളാൽ തന്റെ കണ്ണീർത്തുള്ളികൾ ഒപ്പുമ്പോൾ…. ആ കൈകളുടെ തലോടലെറ്റുവാങ്ങുമ്പോൾ.. താൻ കത്തിച്ചുതീർത്ത തിരിനാളങ്ങൾ നിറശോഭ പൊലിയുംപോലെ മിന്നി ആ വെളിച്ചം നെഞ്ചാകെ…