വേദലക്ഷ്മി

രചന – ഊർമ്മിള മിഥിലാത്മജ നിന്നെയങ്ങനെ വെറുതെ വിടാൻ പോകുന്നില്ലടി ലക്ഷ്മിക്കുട്ടി നിന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് പുറത്ത് കൊണ്ടുവന്നെ ഈ തൻവി ഇവിടുന്ന് പോകത്തുള്ളൂ… ചുണ്ടിലൂറിയ ചിരി മറച്ചുകൊണ്ട്…

രചന – ഊർമ്മിള മിഥിലാത്മജ വേദ് തനിക് ഉറക്കം വരുമ്പോൾ വന്നു കിടന്നോളു.. നമ്മുടെ റൂമിൽ വിരിച്ചിട്ടിട്ടുണ്ട്.. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ദേഷ്യം ഇരച്ചുകയറിയത് വേദ് ശ്രദ്ധിച്ചു.അവളവനെ തുറിച്ചുനോക്കി…

രചന – ഊർമ്മിള മിഥിലാത്മജ നിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു അമ്മേ… ഈ വരവ് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു.. പക്ഷെ വൈകിപ്പോയിന്ന് മാത്രം… ഞാൻ തീർച്ചയായും പോകും അമ്മേ.. പക്ഷെ അതെന്റെ…

രചന – ഊർമ്മിള മിഥിലാത്മജ തന്നെയൊന്നു തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കാതെ തൻവിക്കൊപ്പം നടന്നു നീങ്ങുന്ന വേദ് അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വേദനയായി നിന്നു… നിന്നനിൽപ്പിൽനിന്നുമവൾ താഴേക്കു ഇരുന്നു……

രചന – ഊർമ്മിള മിഥിലാത്മജ രാത്രി വൈകും തോറുമവൾ പിച്ചും പെയ്യും പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.. ആ രാത്രിയാകെ അവളെയും ഉണ്ണിയുടെ ലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ യാചിക്കുകയായിരുന്നു.. ഇടക്കെപ്പോഴോ തൻവിയും…

രചന – ഊർമ്മിള മിഥിലാത്മജ വേദന തിങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെയുള്ള അവന്റെ ചോദ്യം അവൾക്ക് സങ്കടം ഉണ്ടാക്കി.. അവളവന്റെ മുടികളിൽ ചെറുതായി വിരലോടിച്ചു-കൊണ്ട് മെല്ലെ ചിരിച്ചു… ഇരുവരുടെയും കണ്ണുകൾ…