രചന – രുദ്രാ ലക്ഷ്മി അനന്തൻ ഉമ്മറത്തെ കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു… സമയം കടന്ന് പോകും തോറും പഴയ ഓരോ ഓർമ്മകൾ അവന്റെ മനസിലേക്ക് കടന്ന് വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു….കസേരയിലേക്കൊന്നുകൂടി ഒന്നുകൂടി ഒന്ന് അമർന്നിരുന്നുകൊണ്ട് കണ്ണുകൾ മെല്ലെ അടച്ചു. അനന്തനൊപ്പം തിരുനടയിൽ ഭാഗവതിയെ പ്രാർത്ഥിച്ചുനിൽക്കുമ്പോഴും ഇടയ്ക്കിടെ നീലാംബരിയുടെ കണ്ണുകൾ അനുസരണ ഇല്ലാതെ അനന്തന്റെ മേൽ പാറിവീനുകൊണ്ടിരുന്നു…. അവനെ ആദ്യമായി കാണുമ്പോലെ……