by അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും ആ വാതിലിൽ ശക്തിയായ മുട്ട് കേട്ടു. കട്ടിലിൽ കിടന്നുറങ്ങുകയായിരുന്ന നന്ദന ഞെട്ടിയുണർന്നു. ഭയം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്ന തന്റെ കുഞ്ഞു മകൾ ആതിരയെ അവൾ നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു. കണ്ണീര് അടക്കിപ്പിടിക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. ഒരു വർഷം മുൻപ് വരെ അതീവ സന്തോഷത്തോടെ കടന്നുപോയിരുന്ന രാത്രികളായിരുന്നു ഇവ. എന്നാൽ കഴിഞ്ഞ ആറു മാസമായി, മകൾ ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഈ മുറിയുടെ വാതിലിൽ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രീതിയിൽ ഒരാൾ മുട്ടുന്നത് പതിവായിരിക്കുന്നു.
ആ മുട്ട് കേൾക്കുമ്പോൾ നന്ദനയുടെ നെഞ്ച് പിടയ്ക്കും. ഇത് വിനോദാണ്. അവളുടെ ഭർത്താവിന്റെ മൂത്ത സഹോദരൻ. താൻ എത്രത്തോളം നിസ്സഹായയാണെന്നും, ഈ വീട്ടിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ തനിക്ക് മാർഗ്ഗമില്ലെന്നും ബോധ്യപ്പെടുത്താനാണ് അയാൾ ഓരോ രാത്രിയിലും ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്. നന്ദനയുടെ ഭർതൃമാതാവ് മാധവിയമ്മയും ഇതിനെല്ലാം കൂട്ടുനിൽക്കുന്നു എന്നത് അവളെ കൂടുതൽ തകർക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അഞ്ചു വർഷം മുൻപാണ് നന്ദനയുടെ വിവാഹം നടക്കുന്നത്. സുമനസ്സുകൾ ഒരുക്കിയ ആലോചനയായിരുന്നു അത്. ഭർത്താവ് രാഹുൽ ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു ചെറിയ പച്ചക്കറി കട നടത്തുകയായിരുന്നു. മാധവിയമ്മയും രാഹുലും ചേട്ടൻ വിനോദുമായിരുന്നു ആ കുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങൾ. രാഹുലിന്റെ അച്ഛൻ അവർ ചെറുപ്പമായിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മരിച്ചിരുന്നു. ചേട്ടൻ വിനോദ് അക്കാലത്ത് ദുബായിലായിരുന്നു ജോലി ചെയ്തിരുന്നത്.
വിനോദിന്റെ വിവാഹം നാട്ടിൽ വെച്ച് നടത്താൻ നിശ്ചയിച്ചിരുന്നതാണ്. വലിയ ആഘോഷത്തോടെയുള്ള ആ നിശ്ചയത്തിന് ശേഷം അയാൾ ഗൾഫിലേക്ക് മടങ്ങി. അതിനിടയിലാണ് വിനോദിന് വലിയൊരു തിരിച്ചടി നേരിടേണ്ടി വന്നത്. വിവാഹം ഉറപ്പിച്ച പെൺകുട്ടി മറ്റൊരു യുവാവുമായി ഒളിച്ചോടി. ആ വാർത്ത വിനോദിനെ മാനസികമായി തകർത്തു. പിന്നീട് നാട്ടിലെത്തിയ വിനോദ് ആകെ മാറിപ്പോയിരുന്നു.
അതുകൊണ്ട് തന്നെ കുടുംബാംഗങ്ങൾ രാഹുലിന്റെ വിവാഹം പെട്ടെന്ന് നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചു. വിനോദിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഇനി ഒരു വിവാഹം നടക്കില്ലെന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ, രാഹുലിന്റെ കല്യാണം നടത്തി കുടുംബത്തിൽ ഒരു സന്തോഷം കൊണ്ടുവരാമെന്നായിരുന്നു മാധവിയമ്മയുടെ പ്ലാൻ.
നന്ദനയ്ക്ക് രാഹുലിനെ കണ്ട് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. സാമ്പത്തികമായി നന്ദനയുടെ കുടുംബം അത്ര മെച്ചമല്ലായിരുന്നെങ്കിലും, രാഹുലിന്റെ പെരുമാറ്റമാണ് അവരെ ആകർഷിച്ചത്. വിവാഹത്തിന് മുൻപ് രാഹുൽ നന്ദനയുമായി ഫോണിൽ സംസാരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. ആ സംസാരങ്ങൾക്കിടയിൽ അവർക്കിടയിൽ വലിയൊരു അടുപ്പം രൂപപ്പെട്ടു.
പക്ഷേ വിനോദ് നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ ശേഷം പൂർണ്ണമായും മദ്യത്തിന് അടിമയായി. തന്റെ ജീവിതം നശിപ്പിച്ചത് കുടുംബാംഗങ്ങളാണെന്നായിരുന്നു അയാളുടെ പരാതി. വിനോദിന്റെ കൂട്ടുകാർ അയാളെ കൂടുതൽ പ്രകോപിപ്പിച്ചു. അതോടെ നന്ദനയോടും രാഹുലിനോടും അയാൾക്ക് കടുത്ത വിദ്വേഷമായി.
നന്ദനയുടെയും രാഹുലിന്റെയും ജീവിതത്തിലേക്ക് ആതിര വന്നപ്പോൾ അവർക്ക് സന്തോഷം ഇരട്ടിയായി. എന്നാൽ വിനോദിന് അത് ഒട്ടും ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. തന്റെ അനിയന് കുഞ്ഞുണ്ടായിട്ടും തനിക്ക് അതിന് സാധിച്ചില്ലല്ലോ എന്ന അസൂയയായിരുന്നു അയാൾക്ക്.
പക്ഷേ, വിധിയുടെ ക്രൂരമായ വിനോദം നന്ദനയെ കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ആതിരയ്ക്ക് ഒന്നര വയസ്സുള്ളപ്പോൾ, രാഹുൽ പച്ചക്കറി വാങ്ങി വരികയായിരുന്ന ലോറി അപകടത്തിൽപ്പെട്ട് മരണപ്പെട്ടു. നന്ദനയുടെ ലോകം ആ നിമിഷം തകർന്നു.
രാഹുലിന്റെ മരണശേഷം ആ വീടും ഓർമ്മകളും വിട്ട് പോകാൻ നന്ദനയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. മാധവിയമ്മയും പറഞ്ഞു, “നീ ഈ വീട്ടിൽ തന്നെ നിൽക്കണം. രാഹുലിന്റെ ഓർമ്മയായി ഈ കുഞ്ഞ് ഇവിടെയുണ്ട്.”
എന്നാൽ, ആ സാഹചര്യമാണ് കുടുംബത്തിലെ ചില ബന്ധുക്കൾ ദുരുപയോഗം ചെയ്തത്. “വിനോദ് വിവാഹം കഴിക്കാതെ നിൽക്കുകയല്ലേ. നന്ദനയെ വിനോദിനെ കൊണ്ട് വിവാഹം കഴിപ്പിച്ചാൽ കുടുംബസ്വത്ത് പുറത്തുപോവില്ല, കുഞ്ഞും സുരക്ഷിതമായിരിക്കും,” എന്നൊരു ആശയം അവർ മാധവിയമ്മയുടെ മുന്നിൽ വെച്ചു.
തുടക്കത്തിൽ മാധവിയമ്മ എതിർത്തെങ്കിലും, പിന്നീട് അതൊരു വലിയ ആഗ്രഹമായി അവരുടെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു. 26 വയസ്സുള്ള നന്ദനയ്ക്ക് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും മറ്റൊരു വിവാഹം കഴിച്ചു പോകാമല്ലോ, അപ്പോൾ തനിക്ക് മകന്റെ കുഞ്ഞിനെ നഷ്ടപ്പെടും എന്ന ഭയമായിരുന്നു അവർക്ക്.
എന്നാൽ നന്ദനയ്ക്ക് വിനോദിനെ ഒരു ഭർത്താവായി കാണാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. മദ്യപാനിയും മാനസികമായി തകർന്നവനുമായ വിനോദിനോട് അവൾക്ക് വെറുപ്പാണ് തോന്നിയത്. മാധവിയമ്മയോട് അവൾ പലതവണ ഇത് പറഞ്ഞെങ്കിലും അവർ കേൾക്കാൻ തയ്യാറായില്ല. വിനോദിനോട് ഈ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ, താൻ എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒരു പെണ്ണിനെ നേടണം എന്ന ചിന്തയിൽ അയാൾ അത് സമ്മതിക്കുകയായിരുന്നു.
നന്ദന വഴങ്ങില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ മാധവിയമ്മയും വിനോദും അവളുടെ ശത്രുക്കളായി മാറി. വിനോദ് കൂടുതൽ അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങി. വീട്ടിൽ വെച്ച് അനാവശ്യമായി തട്ടലും മുട്ടലും ഉണ്ടാക്കും. നന്ദന ഒഴിവാക്കി നടന്നെങ്കിലും അയാൾ പിന്തുടർന്നു. ഒരു ദിവസം അയാൾ നന്ദനയെ കടന്നുപിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, അവൾ അവന്റെ മുഖത്ത് അടിച്ചു. സങ്കടത്തോടെ മാധവിയമ്മയോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവർ അത് കേട്ടതായി പോലും ഭാവിക്കാത്തത് നന്ദനയെ തളർത്തി.
ഫോൺ പോലും വാങ്ങിവെച്ചതിനാൽ നന്ദനയ്ക്ക് സ്വന്തം വീട്ടുകാരെ ബന്ധപ്പെടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. രാത്രിയിൽ വിനോദ് വാതിലിൽ മുട്ടി അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുന്നത് ആതിരയെയും ഭയപ്പെടുത്തി.
ഒടുവിൽ, നന്ദനയുടെ അവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കി അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും നേരിട്ട് ആ വീട്ടിലേക്ക് വന്നു. അവിടെ എന്തോ ദുരൂഹതയുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് തോന്നിയിരുന്നു. അച്ഛനോട് നന്ദന കാര്യങ്ങൾ തുറന്നു പറഞ്ഞു. നന്ദനയുടെ അച്ഛൻ ഉറച്ച നിലപാടെടുത്തു.
”ഞാൻ എന്റെ മോളെയും പേരക്കുട്ടിയെയും കൊണ്ടുപോകും. ഇനി ഈ വീട്ടിൽ നിൽക്കുന്ന പ്രശ്നമില്ല,” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
വിനോദും മാധവിയമ്മയും കുഞ്ഞിനെ വിടില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് ബഹളമുണ്ടാക്കിയെങ്കിലും, നന്ദനയുടെ അച്ഛൻ ധൈര്യത്തോടെ നിന്ന് അവരെ നേരിട്ടു.
ഇന്ന്, നന്ദന തന്റെ മകളുമായി സ്വന്തം വീട്ടിലാണ് താമസം. അടുത്തുള്ള ഒരു പ്രൈമറി സ്കൂളിൽ അധ്യാപികയായി ജോലി ചെയ്യുന്നു. ആതിര അവിടെ രണ്ടാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്നു. ജീവിതം വീണ്ടും സാധാരണ നിലയിലായി. മാതാപിതാക്കളുടെ പിന്തുണയോടെ നന്ദന മുന്നോട്ട് പോകുന്നു. ഇപ്പോൾ അവൾക്ക് ഒന്നിനെയും ഭയമില്ല.