ആകമാനം തണുത്ത എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ

പ്രണയതാരം
ഭാഗം 1
കോടമഞ്ഞ് വീണുകിടക്കുന്ന ആ വഴിയിലൂടെ കാർ വളരെ പതിയെയാണ് മുന്നോട്ട് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നത്. മുൻവശത്തെ ഗ്ലാസിലേക്ക് ചാറിവീഴുന്ന മഴത്തുള്ളികളെ വൈപ്പർ ഇടതടവില്ലാതെ തുടച്ചുമാറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കാറിനുള്ളിൽ ആകമാനം തണുത്ത എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ കാറ്റും അതോടൊപ്പം ലാവണ്ടർ പെർഫ്യൂമിന്റെ നേർത്ത സുഗന്ധവും പടർന്നുനിൽക്കുന്നുണ്ട്.
ആര്യൻ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലിരുന്ന് ഇടയ്ക്കിടെ ഇടതുകണ്ണുകൊണ്ട് തൊട്ടടുത്തിരിക്കുന്ന നിലയെ ഒന്നു പാളിനോക്കി. ജനൽച്ചില്ലിൽ നെറ്റി ചായുറപ്പിച്ച് വെറുതെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരിക്കുകയാണ് അവൾ.

അവളുടെ വിരലുകൾ മടിയിൽ കിടന്ന സാരിത്തുമ്പിൽ വെറുതെ പിരിമുറുക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. തണുപ്പടിച്ചതുകൊണ്ടാവാം, അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മൂക്കിലെ ചെറിയ പ്ലാറ്റിനം മൂക്കുത്തിയിലേക്ക് പുറത്തെ സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റുകളുടെ വെളിച്ചം തട്ടി തിളങ്ങുന്നുണ്ട്.
ആര്യൻ കാറിന്റെ സ്പീഡ് അല്പം കുറച്ചു. അവൻ തന്റെ ഇടതു കൈ നീട്ടി നിലയുടെ തണുത്തുറഞ്ഞ വിരലുകളിലേക്ക് വെച്ചു. പെട്ടെന്നുള്ള ആ സ്പർശനത്തിൽ അവൾ ഒന്ന ഞെട്ടി, തിരിഞ്ഞു അവനെ നോക്കി.
“എന്താ നിലാ… എന്താ ഇത്ര വലിയ ആലോചന? ഞാൻ എത്രനേരമായി ശ്രദ്ധിക്കുന്നു, നീ വണ്ടിയിൽ കയറിയതുമുതൽ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഒരേ ഇരിപ്പാണ്.”
ആര്യന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ശാസനയേക്കാൾ കൂടുതൽ പ്രണയവും കരുത ലുമായിരുന്നു നിറഞ്ഞത്. അവൻ അവളുടെ കൈവിരലുകളിലേക്ക് തന്റെ വിരലുകൾ കോർത്തുപിടിച്ചു.
നില ഒരു ചെറുചിരിയോടെ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. “ഒന്നുമില്ല ആര്യൻ… വെറുതെ. ഈ മഴയും തണുപ്പുമൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി മനസ്സിലേക്ക് വന്നതാ.”
“പഴയ കാര്യങ്ങളോ? അതെന്താ ഇപ്പോ പെട്ടെന്ന് പഴയ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഓർക്കാൻ? നിന്റെ മുന്നിൽ, നിന്റെ കൂടെ ഇത്രയും ഹാൻഡ്സം ആയ ഒരു ഭർത്താവ് അടുത്തിരിക്കുമ്പോൾ വേറെ എന്തിനാടോ പഴയ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ആലോചിക്കുന്നത്?” ആര്യൻ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

അവന്റെ ആ വാചകത്തിൽ നിലയുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു നാണം വിരിഞ്ഞു. അവൾ അവനിൽ നിന്ന് കൈ വിടുവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “അയ്യടാ… സ്വന്തമായിട്ട് വലിയ പുകഴ്ത്തലൊന്നും വേണ്ട. വണ്ടി നേരെ ഓടിക്ക് ആര്യൻ, വഴിയൊക്കെ നല്ല മഴയാ.”
“ഹേയ്… അതൊന്നും പറ്റില്ല. എന്റെ കൈയ്യിലിരിക്കുന്ന ഈ കൈ ഞാൻ അത്ര പെട്ടെന്നൊന്നും വിടില്ല.” ആര്യൻ പിടി ഒന്നുകൂടി മുറുക്കി. അവൾ കൈ വിടുവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുംതോറും അവൻ ആ കൈയെടുത്ത് തന്റെ ചുണ്ടുകളോട് ചേർത്തു. അവളുടെ കൈപ്പത്തിയിൽ അവൻ പതിയെ അമർത്തി ഉമ്മവെച്ചു.
അവന്റെ ആ പെട്ടെന്നുള്ള പ്രവർത്തിയിൽ നിലയുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പിണർ കടന്നുപോയി. അവളുടെ ചെവികൾ ചൂടാകാൻ തുടങ്ങി.
“ആര്യൻ… ഡ്രൈവർ മുന്നിലുണ്ട്, പ്ലീസ്…” അവൾ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ, ചുറ്റും നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഇതിൽ പ്രൈവസി ഗ്ലാസ്സ് ഇട്ടിട്ടുണ്ട് നിലാ, മുന്നിലിരിക്കുന്നയാൾക്ക് നമ്മളെ കാണാൻ പറ്റില്ല. ഇനി കണ്ടാലും എന്താ? എന്റെ ഭാര്യയെ ഞാൻ ഉമ്മവെക്കുന്നതിന് ആർക്കാ ഇത്ര പരാതി?” അവൻ വീണ്ടും അവളുടെ കൈയ്യിൽ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി. ഇത്തവണ കുറച്ചുകൂടി നേരം അവൻ ആ ചുണ്ടുകൾ അവിടെത്തന്നെ വെച്ചു.

നിലയുടെ ശ്വാസഗതി വേഗത്തിലായി. ആര്യന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ കൈത്തണ്ടയിലൂടെ മെല്ലെ മുകളിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങി. അവന്റെ ഓരോ സ്പർശനത്തിലും അവളിൽ പ്രണയത്തിന്റെ വലിയൊരു തിരമാല വന്നു അടിക്കുകയായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടന്ന എല്ലാ ഉത്കണ്ഠകളും ആ ഒറ്റ സ്പർശനത്തിൽ അലിഞ്ഞുപോവുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി.
“നിന്റെ ഈ തണുത്ത കൈകൾ ചൂടാക്കാൻ എനിക്ക് വേറെയും വഴികൾ അറിയാം…” ആര്യൻ അവളുടെ ചെവിക്കടുത്ത് അല്പം താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു.
അവന്റെ വാക്കുകളിലെ അർത്ഥം മനസ്സിലായതും നിലയുടെ കവിളുകൾ ചുവന്നു തുടുത്തു. അവൾ അവന്റെ തോളിന് പതുക്കെ ഒന്നു തട്ടി. “ആര്യൻ… നിങ്ങൾ ആകെ മാറിപ്പോയി കേട്ടോ. പണ്ടൊന്നും ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ല.”
“പണ്ടത്തെ ആര്യൻ വേറെ, ഇപ്പോഴത്തെ ആര്യൻ വേറെ. അന്ന് എനിക്ക് നിന്നോട് സ്നേഹം പറയാൻ പേടിയായിരുന്നു. ഇന്ന് നീ എന്റേതാണ്… പൂർണ്ണമായും എന്റേത് മാത്രം. പിന്നെ എന്തിനാ ഞാൻ മടിക്കുന്നത്?”
ആര്യൻ വണ്ടി വീടിന്റെ വലിയ പോർച്ചിലേക്ക് കയറ്റി നിർത്തി. എൻജിൻ ഓഫ് ചെയ്ത ശേഷവും അവൻ പുറത്തിറങ്ങാൻ തിടുക്കം കൂട്ടിയില്ല. കാറിനുള്ളിലെ ചെറിയ ഡിം ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അവൾ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ തന്നോടുള്ള പ്രണയം കത്തിയെരിയുന്നത് അവൾ കണ്ടു.

ആര്യൻ സീറ്റ് ബെൽറ്റ് ഊരിമാറ്റി, നിലയുടെ അടുത്തേക്ക് കൂടുതൽ ചാഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ കവിളിൽ പടർന്നുവീണ മുടിയിഴകൾ പതുക്കെ പുറകിലേക്ക് ഒതുക്കിവെച്ചു. അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ കവിളിലൂടെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി, താടിയിൽ പിടിച്ചുയർത്തി.
“ഇന്ന് രാത്രി നിനക്ക് എന്നിൽ നിന്ന് ഓടിയൊളിക്കാൻ കഴിയില്ല നിലാ…” അവൻ വളരെ പതുക്കെ, അവളുടെ ചുണ്ടുകളോട് ചേർന്നുനിന്ന് പറഞ്ഞു.
നിലയുടെ ഹൃദയം പടപടാ ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾക്ക് മറുപടിയൊന്നും പറയാൻ പറ്റിയില്ല. അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകൾ ആര്യന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിൽ അമർന്നു.
അവൻ പതിയെ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി. ദീർഘമായ ഒരു ഉമ്മ. അതിൽ അവളുടെ സകല ഭയങ്ങളും സംശയങ്ങളും അലിഞ്ഞു ഇല്ലാതായി. അത്രയും സ്നേഹത്തോടെയും ആർദ്രതയോടെയുമാണ് അവൻ അവളെ തന്റെ മാറോടണച്ചത്.
കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ തണുത്ത കാറ്റ് അവരെ വന്നു പൊതിഞ്ഞു. നില തന്റെ സാരിത്തുമ്പ് ശരീരത്തിലേക്ക് കുറച്ചുകൂടി ചേർത്തുപിടിച്ചു. ആര്യൻ ചുറ്റും നോക്കാതെ അവളുടെ കൈ ചേർത്തുപിടിച്ചാണ് അകത്തേക്ക് നടന്നത്.
വീടിനുള്ളിൽ ശാന്തമായ അന്തരീക്ഷമായിരുന്നു.

കുട്ടി ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നതിനാൽ ലൈറ്റുകളൊക്കെ അണച്ചിട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ലിവിംഗ് റൂമിലെ ചെറിയ നൈറ്റ് ലാമ്പിന്റെ നേർത്ത മഞ്ഞ വെളിച്ചം മാത്രം അവിടെ പടർന്നുനിന്നു.
മുറിയിലേക്ക് കയറി ഡോറടച്ചതും ആര്യൻ നിലയെ പിന്നിലൂടെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. അവൻ തന്റെ കൈകൾ അവളുടെ വയറിനു കുറുകെ വെച്ച്, അവളെ തന്നിലേക്ക് പൂർണ്ണമായും അടുപ്പിച്ചുനിർത്തി. അവന്റെ താടി അവളുടെ തോളിൽ അമർന്നു. അവന്റെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ നില അറിയാതെ കണ്ണുകൾ അടച്ചുപോയി.
“ആര്യൻ… പ്ലീസ്, എനിക്ക് ഡ്രസ്സ് മാറണം. നല്ല തണുപ്പുണ്ട്…” അവൾ അവന്റെ കൈകൾക്കിടയിൽ കിടന്ന് പതുക്കെ പിടഞ്ഞു.
“തണുപ്പുണ്ടെങ്കിൽ അതിന് പറ്റിയ വസ്ത്രം ഞാൻ തരാം,” അവൻ കുസൃതിടെ പറഞ്ഞു. അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ പിന്നിലായി ചെറിയൊരു ഉമ്മ കൊടുത്തു.
“ആര്യൻ…” അവളുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു.
“എന്താ നിലാ? നിനക്ക് എന്നോട് എന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടോ?” അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ നിന്ന് മുഖമുയർത്താതെ തന്നെ ചോദിച്ചു.

“നിങ്ങൾക്ക്… നിങ്ങൾക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യമൊന്നുമില്ലേ? ഞാൻ… ഞാൻ കാരണം എത്രയോ പ്രശ്നങ്ങളാ ഉണ്ടായത്.” നിലയുടെ ശബ്ദം ഇടറി. കഴിഞ്ഞ കാലങ്ങളിലെ ഓർമ്മകൾ വീണ്ടും അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് കടന്നുവന്നു.
ആര്യൻ പെട്ടെന്ന് അവളെ തനിക്ക് അഭിമുഖമായി തിരിച്ചുനിർത്തി. അവൻ അവളുടെ രണ്ടു കവിളുകളിലും തന്റെ കൈകൾ വെച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ദേഷ്യമായിരുന്നില്ല, പകരം വലിയൊരു കടൽ പോലെ പ്രണയമായിരുന്നു.
“നീ എന്തിനാ നിലാ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഓർത്തു വിഷമിക്കുന്നത്? നടക്കേണ്ടതൊക്കെ നടന്നു. അതിലൊന്നും നിന്റെ തെറ്റില്ലെന്ന് എനിക്ക് വ്യക്തമായി അറിയാം. നിന്നെ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റാൻ നോക്കിയവർക്ക് മുന്നിൽ നമ്മൾ തോറ്റുകൊടുക്കാൻ പാടില്ല.”
“പക്ഷേ ആര്യൻ… ആ ഡോക്ടർ തന്ന മരുന്നുകൾ… എന്റെ ഓർമ്മകൾ ഇല്ലാതാക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്…”
“അതൊക്കെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം നിലാ,” ആര്യൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ വിരൽ വെച്ച് അവളെ തടഞ്ഞു. “ആ കാര്യങ്ങളൊക്കെ അന്വേഷിക്കാൻ ഞാൻ ആശിയോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അവൻ അത് നോക്കുന്നുണ്ട്. നിന്നെ ഉപദ്രവിച്ച ഒരാളെയും ഞാൻ വെറുതെ വിടില്ല. പക്ഷേ ഇപ്പോ… ഈ നിമിഷം, നമ്മുടെ മുറിയിൽ, നീ ആ കാര്യങ്ങളൊന്നും ആലോചിക്കരുത്. അത് എന്റെ മനസ്സമാധാനം കളയും.”

അവന്റെ വാക്കുകളിലെ ദൃഢത നിലയ്ക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസമായി മാറി. അവൾ തന്റെ തല അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായ്ച്ചു വെച്ചു. അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അവൾ വ്യക്തമായി കേട്ടു. ആ നെഞ്ചിന്റെ ചൂടിൽ അവൾക്ക് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ ഇടം കിട്ടിയതുപോലെ തോന്നി.
ആര്യൻ അവളുടെ തലമുടിയിൽ പതിയെ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. “എനിക്ക് പഴയ നിലയെ തിരികെ വേണം. എന്റെ കൂടെ എപ്പോഴും വഴക്കിടുന്ന, എന്റെ നെഞ്ചിൽ തലവെച്ചുറങ്ങുന്ന, എന്നെ സ്നേഹം കൊണ്ട് ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന എന്റെ പഴയ നിലയെ…”
നില അവന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് മുഖമുയർത്തി അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. “ഞാൻ എവിടെയും പോയിട്ടില്ല ആര്യൻ… ഞാൻ എന്നും നിങ്ങളുടെ കൂടെത്തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ ചില സമയങ്ങളിൽ എനിക്ക് എന്നെത്തന്നെ പേടിയാകും. വീണ്ടും ഞാൻ നിങ്ങളിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകുമോ എന്ന്…”
“ഒരിക്കലുമില്ല,” ആര്യൻ അവളുടെ അധരങ്ങളിലേക്ക് തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ടുവന്നു. “നിന്നെ എന്നിൽ നിന്ന് അത്ര എളുപ്പത്തിലൊന്നും ആർക്കും മാറ്റാൻ കഴിയില്ല. ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല.”

അവൻ പതിയെ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് തന്റെ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തു. വളരെ ആർദ്രമായ, പതുക്കെയുള്ള ഒരു ചുംബനം. നിലയുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ മുടിയിഴകൾക്കിടയിലേക്ക് നീങ്ങി. അവൾ അവന്റെ ചുംബനത്തിന് പൂർണ്ണമായി വഴങ്ങി കൊടുത്തു.
അവരുടെ ചുണ്ടുകൾ തമ്മിൽ വേർപെട്ടപ്പോൾ രണ്ടുപേരും ശ്വാസമെടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നിലയുടെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞിരുന്നു. കവിളുകൾ ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു.
ആര്യൻ അവളെ കോരിയെടുത്ത് ബെഡ്ഡിലേക്ക് കിടത്തി. അവൻ അവളുടെ അരികിലായി കിടന്ന്, അവളുടെ കൈകൾ തന്റെ കൈകളിൽ ഒതുക്കിപ്പിടിച്ചു.
“ഇനി ഉറങ്ങിക്കോ നിലാ… ഞാൻ നിന്റെ കൂടെത്തന്നെയുണ്ട്.” അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരിക്കൽക്കൂടി ഉമ്മവെച്ചു.
നില അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കുറച്ചുകൂടി ചേർന്നു കിടന്നു. അവന്റെ ഒരു കൈ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. വെളിയിൽ മഴയുടെ ശബ്ദം വീണ്ടും കനത്തു. എന്നാൽ ആ തണുത്ത രാത്രിയിൽ, അവന്റെ നെഞ്ചിന്റെ ചൂടിൽ, നില തന്റെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. അവളുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന സകല ഭയങ്ങളും ആ പ്രണയത്തിൽ അലിഞ്ഞുപോയിരുന്നു.

പ്രണയതാരം
ഭാഗം 2
അതിരാവിലെ ജനൽച്ചില്ലുകളിലൂടെ അരിച്ചു കയറിയ നേർത്ത സൂര്യവെളിച്ചമാണ് നിലയുടെ കണ്പോളകളിൽ തട്ടിയത്. കണ്ണുകൾ പതുക്കെ തുറന്നപ്പോൾ തന്നെ അവളുടെ മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചുകയറിയത് ആര്യന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ആ പഴയ ലാവണ്ടർ സുഗന്ധമായിരുന്നു.
അവൾ തല അല്പം ഉയർത്തി നോക്കി. ആര്യൻ അവളെ തന്റെ വലതുകൈയ്യിൽ ഉറക്കി നിർത്തിയിരിക്കുകയാണ്. അവന്റെ ഒരു കാൽ അവളുടെ മേലേക്ക് കയറ്റിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. പ്രഭാതത്തിന്റെ ശാന്തതയിൽ അവന്റെ മുഖം കാണാൻ എന്തോ ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നു. നെറ്റിയിലേക്ക് പടർന്നുകിടക്കുന്ന മുടിയിഴകളും അല്പം കറുത്തു നിൽക്കുന്ന താടിയും…
നില പതിയെ വിരലുകളുയർത്തി അവന്റെ താടിയിൽ തൊട്ടു. ചെറിയൊരു തരിപ്പ് അവളുടെ വിരൽത്തുമ്പിലൂടെ പടർന്നു.
“രാവിലെ തന്നെ മനുഷ്യന്റെ ഉറക്കം കളയാനായിട്ട് ഓരോരോ വികൃതികൾ…”
പെട്ടെന്ന് കേട്ട ആ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ നില ഞെട്ടി. ആര്യൻ കണ്ണുകൾ തുറക്കാതെ തന്നെ ഒരു ചെറുചിരിയോടെ അവൾക്ക് ചുറ്റുമുള്ള തന്റെ പിടി ഒന്നുകൂടി മുറുക്കി. അവളെയവൻ തന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചുനിർത്തി.
“ആര്യൻ… നിങ്ങൾ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നില്ലേ?” അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ച് പുറകോട്ട് മാറാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“എന്റെ പെണ്ണ് അടുത്ത് കിടക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് എങ്ങനെടോ ശാന്തമായി ഉറങ്ങാൻ പറ്റും? അത് പോരാഞ്ഞിട്ട് അതിരാവിലെ എന്നെ വന്ന് തൊട്ടുണർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു,” ആര്യൻ കണ്ണുകൾ തുറന്ന് അവളെ നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉറക്കച്ചടവിനേക്കാൾ കൂടുതൽ കുസൃതിയായിരുന്നു.

“ഞാൻ… ഞാൻ വെറുതെ…” നില വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ തപ്പിത്തടഞ്ഞു. അവളുടെ കവിളുകളിൽ വീണ്ടും ചോര തിളച്ചു.
“വെറുതെയാണോ? എന്നാപ്പിന്നെ ഞാനും ‘വെറുതെ’ ഒരു കാര്യം ചെയ്യട്ടെ?”
അവൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ അവളുടെ കവിളിൽ ആഞ്ഞു ചുംബിച്ചു. തുടർന്ന് അവളുടെ താടിയിലും കഴുത്തിലും വിരലുകൾ കൊണ്ട് പതുക്കെ തഴുകാൻ തുടങ്ങി. നിലയുടെ ശ്വാസമൊന്ന് നിലച്ചു.
“ആര്യൻ… പ്ലീസ്, എഴുന്നേൽക്ക്. മോൾ ഉണരുന്ന സമയമായി. എനിക്ക് അടുക്കളയിൽ ഒരുപാട് പണിയുള്ളതാ,” അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ പതുക്കെ തട്ടി.
“മോൾ ഉറങ്ങുകയാ നിലാ… ആശി ഇന്നലെ രാത്രി പറഞ്ഞത് ഓർമ്മയുണ്ടോ? ഇന്ന് പത്തുമണിക്കാണ് ഓഡിഷൻ. അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ഇന്ന് കുറച്ച് തിരക്കുണ്ട്. അപ്പോ അതിനുമുമ്പ് എനിക്ക് എന്റെ എനർജി ബൂസ്റ്റർ വേണം.”
“എന്താ ഉദ്ദേശം?” നില സംശയത്തോടെ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
ആര്യൻ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് പതുക്കെ വിരലോടിച്ചു. “എന്താണെന്ന് പ്രത്യേകം പറയണോ? എന്റെ ഭാര്യ എനിക്ക് തരേണ്ട ഒരു ചെറിയ സമ്മാനം…”

അവൻ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ അധരങ്ങളെ തന്റെ അധരങ്ങൾക്കുള്ളിലാക്കി. രാത്രിയിലെ ആർദ്രതയായിരുന്നില്ല ആ ചുംബനത്തിൽ, പകരം ഒരു പുതിയ പുലരിയുടെ വന്യമായ പ്രണയമായിരുന്നു. നിലയുടെ വിരലുകൾ അറിയാതെ അവന്റെ പുറകിൽ അമർന്നു. അവൻ അവളുടെ വസ്ത്രത്തിന്റെ കെട്ടുകൾ പതുക്കെ അഴിച്ചുമാറ്റുമ്പോഴും അവൾ എതിർത്തതുമില്ല.
ഒരു ദീർഘമായ ചുംബനത്തിനൊടുവിൽ അവൻ മുഖമുയർത്തിയപ്പോൾ രണ്ടുപേരും ശ്വാസമെടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുകയായിരുന്നു. നില അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തലവെച്ച് കണ്ണുകളടച്ചു കിടന്നു.
“ഇനി എനിക്ക് ദിവസം മുഴുവൻ ജോലി ചെയ്യാനുള്ള ഊർജ്ജമായി,” ആര്യൻ അവളുടെ മുടിയിൽ ഉമ്മവെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“നിങ്ങൾ ആളാകെ മോശമായിട്ടോ…” നില അവനെ നോക്കി വ്യാജദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“സ്വന്തം ഭാര്യയോട് മോശമാകുന്നത് ഏത് നിയമത്തിലാണ് തെറ്റ്?” അവൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ബെഡ്ഡിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു.
രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയോടെ ആര്യനും നിലയും കാറിൽ യാത്രയായി. ഇന്നത്തെ ദിവസത്തിന് ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ടായിരുന്നു. ആര്യന്റെ പുതിയ സിനിമയുടെ നായികയെ തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള ഓഡിഷനാണ് ഇന്ന് നടക്കുന്നത്. പക്ഷേ, ഈ ഓഡിഷന് പിന്നിൽ ആര്യനും അവന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തും നിർമ്മാതാവുമായ ആശിക്കും ഒരു വലിയ ലക്ഷ്യമുണ്ടായിരുന്നു.

നിലയുടെ ഓർമ്മകളെ തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ, അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ നടന്ന പഴയ സംഭവങ്ങൾ അതേപടി ഒരു സിനിമയാക്കുക. ആ സിനിമയിൽ നായികയായി അല്ലു എന്ന കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിക്കാൻ അനുയോജ്യയായ ഒരാളെ കണ്ടെത്തണം. അതിലുപരി, നിലയെ വീണ്ടും പഴയ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരണം.
സ്റ്റുഡിയോയിൽ എത്തിയപ്പോൾ വലിയൊരു ജനക്കൂട്ടം തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. ഓഡിഷനായി വന്ന അനവധി പെൺകുട്ടികൾ. എല്ലാവരും നന്നായി ഒരുങ്ങി വന്നിട്ടുണ്ട്.
ആര്യനും ആശിക്കും ഒപ്പം നിലയും ഓഡിഷൻ റൂമിലെ പ്രധാന മേശയ്ക്ക് മുന്നിലിരുന്നു.
ഓരോരുത്തരായി അഭിനയിച്ചു കാണിക്കാൻ തുടങ്ങി. ചിലർ ആര്യന്റെ മുൻകാല സിനിമകളിലെ ഡയലോഗുകൾ പറഞ്ഞു, ചിലർ അമിതമായി നാടകീയത കലർത്തി അഭിനയിച്ചു. ഇതൊക്കെ കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന നിലയ്ക്ക് എന്തിനോ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു അസ്വസ്ഥത തോന്നിത്തുടങ്ങി.
പ്രത്യേകിച്ച്, രമ്യ എന്ന പെൺകുട്ടി ഓഡിഷനായി വന്നപ്പോൾ.

“സാർ… ഞാൻ ആര്യൻ സാറിന്റെ വലിയൊരു ഫാനാണ്. സാറിന്റെ കൂടെ അഭിനയിക്കാൻ കഴിയുന്നത് എന്റെ വലിയൊരു സ്വപ്നമാണ്,” ആ പെൺകുട്ടി കുണുങ്ങിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ശരി, ഡയലോഗ് നോക്കാം,” ആശി പറഞ്ഞു. “അഭി സീനിൽ നില വീഴുമ്പോൾ താങ്ങിപ്പിടിക്കുന്ന രംഗമാണ്.”
ആ പെൺകുട്ടി ഡയലോഗ് പറയാൻ തുടങ്ങിയത് ആര്യന്റെ വളരെ അടുത്തേക്ക് വന്നുകൊണ്ടാണ്. അവൻ ആ പെൺകുട്ടിയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് താഴേക്ക് വീഴാതെ താങ്ങിപ്പിടിക്കുന്ന രംഗം അഭിനയിച്ചു കാണിച്ചു. ആ പെൺകുട്ടി മനപ്പൂർവ്വം ആര്യന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചരിയുന്നത് നില ശ്രദ്ധിച്ചു.
നിലയുടെ കൈകൾ അറിയാതെ കസേരയുടെ വശങ്ങളിൽ മുറുകി. അവളുടെ നെഞ്ചിൽ എന്തിനോ ഒരു തീ പിടിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. ആര്യന്റെ കൈകൾ ആ പെൺകുട്ടിയുടെ അരക്കെട്ടിൽ തൊടുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് അവിടെയിരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടായി.

ആര്യൻ നിലയെ ഒന്നു പാളിനോക്കി. അവളുടെ മുഖത്തെ മാറ്റം അവൻ കൃത്യമായി ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ കവിളുകൾ ചുവന്നിട്ടുണ്ട്, കണ്ണുകളിൽ ചെറിയൊരു ദേഷ്യവും കുശുമ്പും നിഴലിക്കുന്നുണ്ട്.
ആര്യന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറിയ ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൻ മനപ്പൂർവ്വം ആ പെൺകുട്ടിയോട് ഒന്നുകൂടി റീടേക്ക് ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞു.
“രമ്യാ… കുറച്ചുകൂടി അടുത്ത് നിൽക്കൂ. കുറച്ചുകൂടി ഫീലിംഗ്സ് വേണം. എന്നെ കുറച്ചുകൂടി ചേർത്തുപിടിക്കൂ,” ആര്യൻ ശബ്ദം അല്പം ഉറക്കെ പറഞ്ഞു.
നിലയ്ക്ക് അത് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. അവൾ പെട്ടെന്ന് കസേരയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു.
“എനിക്ക്… എനിക്ക് ദാഹം എടുക്കുന്നു. ഞാൻ കുറച്ച് വെള്ളം കുടിച്ചിട്ട് വരാം,” നില ആരോടും നോക്കാതെ തിടുക്കത്തിൽ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
ആശി ആര്യനെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി. “മച്ചാനേ… പ്ലാൻ വർക്ക് ഔട്ട് ആകുന്നുണ്ട് കേട്ടോ. പെണ്ണിന് നല്ല അസ്സൽ കുശുമ്പ് കയറിയിട്ടുണ്ട്!”
“എനിക്കറിയാടാ,” ആര്യൻ ചിരിച്ചു. “അവളുടെ ആ നിൽപ്പ് കണ്ടപ്പോഴേ എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ഇനി അടുത്ത പടി.”

സ്റ്റുഡിയോയുടെ പുറകിലെ വിജനമായ ഇടനാഴിയിൽ നില നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ശ്വാസമെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. മനസ്സിൽ അറിയാതെ ദേഷ്യം ഇരച്ചുകയറുന്നു.
‘എന്തൊരു പെണ്ണാ അത്! അഭിനയിക്കാൻ വന്നതാണോ അതോ അങ്ങേരുടെ മേലേക്ക് വീഴാൻ വന്നതാണോ? അതിലും കഷ്ടം ഇയാളുടെ കാര്യമാണ്. ‘കുറച്ചുകൂടി ചേർത്തുപിടി’ പോലും! ഹും… നീയൊക്കെ കണ്ടോ നിന്റെയൊക്കെ ചേർത്ത പിടി…’ നില മനസ്സിൽ ആര്യനെ പ്രാകി.
പെട്ടെന്ന് പിന്നിൽ നിന്ന് രണ്ടു ശക്തമായ കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. അവൾ ഞെട്ടി തിരിയാൻ നോക്കിയപ്പോഴേക്കും ആര്യൻ അവളെ ചുമരോട് ചേർത്തുനിർത്തിയിരുന്നു.
“എന്താടോ… വെള്ളം കുടിക്കാൻ വന്ന ആൾ ഇവിടെ വന്നു നിൽക്കുന്നത്?” അവൻ അവളുടെ ചെവിക്കടുത്ത് ചോദിച്ചു.
“എന്നെ വിട് ആര്യൻ… ആരെങ്കിലും കാണും,” അവൾ അവന്റെ കൈകൾ തള്ളി മാറ്റാൻ നോക്കി.
“കാണട്ടെ… എന്റെ ഭാര്യയ്ക്ക് കുശുമ്പ് കയറി നിൽക്കുന്നത് കാണാൻ എനിക്ക് വലിയ ഇഷ്ടമാണ്,” അവൻ അവളുടെ കവിളിൽ പതുക്കെ ഉമ്മവെച്ചു.
“എനിക്ക് ഒരൊറ്റ കുശുമ്പുമില്ല! നിങ്ങൾ പോയി ആ രമ്യയോടൊപ്പം അഭിനയിക്ക്. കുറച്ചുകൂടി ചേർത്തുപിടിക്കാൻ പറയ്!” അവൾ മുഖം തിരിച്ചു.

ആര്യൻ അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ച് തിരിച്ച് തന്റെ നേരെയാക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ അളവറ്റ സ്നേഹം മാത്രമായിരുന്നു.
“എടി പ്രാന്തീ… ഞാൻ അവളോട് പറഞ്ഞതൊക്കെ നിന്നെ കാണിക്കാനാണ്. നിന്റെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോഴും എന്നോട് പഴയ ആ വാശിയും പ്രണയവും ഉണ്ടോ എന്ന് അറിയാൻ.”
നില അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവൻ പറയുന്നത് സത്യമാണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.
“എനിക്ക്… എനിക്ക് നിങ്ങൾ വേറൊരു പെണ്ണിന്റെ അടുത്ത് നിൽക്കുന്നത് കാണാൻ പറ്റില്ല ആര്യൻ. എനിക്ക് സഹിക്കില്ല,” നിലയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
ആര്യന്റെ ഹൃദയം അലിഞ്ഞുപോയി. അവൻ അവളെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ച് ഉടുപ്പിൽ അമർത്തി ഉമ്മവെച്ചു.
“നിനക്ക് സഹിക്കേണ്ടി വരില്ല നിലാ… ഈ സിനിമയിലെ നായിക വേറെ ആരുമല്ല. നീ തന്നെയാണ്!”

നില ഞെട്ടലോടെ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. “ഞാനോ? എനിക്ക് അഭിനയിക്കാൻ അറിയില്ലല്ലോ ആര്യൻ!”
“നിനക്ക് അഭിനയിക്കേണ്ട നിലാ… നമ്മൾ ജീവിച്ച ജീവിതം, നമ്മുടെ പ്രണയം, അത് മാത്രം നീ അവിടെ ചെയ്താൽ മതി. എന്റെ നായികയായി നീ മാത്രം മതി.”
ആര്യൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ആഴത്തിൽ ഉമ്മവെച്ചു. നില അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചരിഞ്ഞു. അവരുടെ പ്രണയം വീണ്ടും പുതിയൊരു വഴിത്തിരിവിലേക്ക് കടക്കുകയായിരുന്നു.

പ്രണയതാരം
ഭാഗം 3
ഓഡിഷൻ ഹാളിലേക്ക് തിരികെ നടക്കുമ്പോഴും നിലയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് അടങ്ങിയിരുന്നില്ല. ആര്യന്റെ വാക്കുകൾ ഇപ്പോഴും അവളുടെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ‘എന്റെ നായികയായി നീ മാത്രം മതി…’ ആ ഒരൊറ്റ വാചകം അവളുടെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു പ്രകാശം പരത്തിയിരുന്നു. എന്നാലും, ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ജനങ്ങൾ എന്ത് പറയും, തനിക്ക് അത് സാധിക്കുമോ എന്നൊക്കെയുള്ള പേടി അവളെ വിട്ടുമാറിയിരുന്നില്ല.
അവർ തിരികെ റൂമിലെത്തിയപ്പോൾ ആശി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.
“എന്താടാ, കാര്യം സംസാരിച്ചു തീർന്നോ? ഓഡിഷന് വന്ന പെണ്ണുങ്ങളൊക്കെ പുറത്ത് കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട്,” ആശി ആര്യനെ നോക്കി ചോദിച്ചു.
“ബാക്കി വന്നവരെയൊക്കെ പറഞ്ഞുവിട്ടേക്ക് ആശി. നമ്മുടെ സിനിമയ്ക്കുള്ള നായികയെ നമുക്ക് കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞു,” ആര്യൻ അല്പം പോലും മടിയില്ലാതെ പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ആശി നിലയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ കവിളിൽ അപ്പോഴും നാണം പടർന്നുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആശിയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു വിജയിയുടെ ചിരി വിരിഞ്ഞു. “അപ്പൊ ഞാൻ കരുതിയതുപോലെ തന്നെ കാര്യങ്ങൾ നടന്നു! ഇനി വൈകിക്കേണ്ട, നാളെത്തന്നെ പൂജയും സ്ക്രിപ്റ്റ് റീഡിംഗും വെയ്ക്കാം.”

തിരികെ വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ നില വളരെ ശാന്തയായിരുന്നു. വൈകുന്നേരത്തെ തണുത്ത കാറ്റ് കാറിന്റെ ജനലിലൂടെ അകത്തേക്ക് അടിച്ചുകയറി. ആര്യൻ ഇടയ്ക്കിടെ അവളുടെ കൈവിരലുകളിൽ അമർത്തിപ്പിടിക്കുന്നുണ്ട്.
“ആര്യൻ… എനിക്ക് ശരിക്കും പേടിയാകുന്നു. ജനങ്ങൾ ഇതിനെ എങ്ങനെ എടുക്കും? നിങ്ങളുടെ പേരിന് ഇതൊരു കളങ്കമാകുമോ?” നില ആശങ്കയോടെ ചോദിച്ചു.
ആര്യൻ വണ്ടി വഴിയോരത്ത് ഒതുക്കി നിർത്തി. അവൻ സീറ്റ് ബെൽറ്റ് ഊരി, അവളുടെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ രണ്ടു കൈകളും തന്റെ കൈകൾക്കുള്ളിലാക്കി.
“നിലാ… ഈ സിനിമ നിർമ്മിക്കുന്നത് ബോക്സ് ഓഫീസിൽ കോടികൾ വാരാനല്ല. നമ്മുടെ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ആ ദിനങ്ങൾ തിരിച്ചുപിടിക്കാനാണ്. എന്റെ കൂടെ നീ ഉള്ളപ്പോൾ എനിക്ക് ആരെയും പേടിക്കാനില്ല. നിനക്ക് എന്നെ വിശ്വാസമില്ലേ?”

അവന്റെ ആ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കവും ആത്മാർത്ഥതയും കണ്ടപ്പോൾ നിലയുടെ ഉള്ളിലെ സകല സംശയങ്ങളും ഇല്ലാതായി. “എനിക്ക് നിങ്ങളെ വിശ്വാസമാണ് ആര്യൻ… പ്രാണനേക്കാൾ കൂടുതൽ,” അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തലചായ്ച്ചു.
വീട്ടിലെത്തിയ ശേഷം രാത്രിയിൽ അന്തരീക്ഷം ആകെ ശാന്തമായിരുന്നു. കുട്ടി ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞ ശേഷം ആര്യൻ ഹാളിലെ ഡിം ലൈറ്റുകൾ മാത്രം തെളിയിച്ചു. കൈയിൽ പുതിയ സിനിമയുടെ സ്ക്രിപ്റ്റുമായി അവൻ നിലയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“ഇന്നുമുതൽ നമുക്ക് ഓരോ റിഹേഴ്സൽ തുടങ്ങാം നായികയേ…” അവൻ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
“ഇപ്പോഴോ? രാത്രിയാണോ റിഹേഴ്സൽ?” അവൾ കണ്ണ് മിഴിച്ചു.
“പിന്നല്ലാതെ! നമ്മൾ ആദ്യം ഷൂട്ട് ചെയ്യാൻ പോകുന്നത് നമ്മുടെ ആദ്യരാത്രിയിലെ ആ രംഗമാണ്. അപ്പോ പിന്നെ അത് രാത്രി തന്നെ റിഹേഴ്സ് ചെയ്യുന്നതല്ലേ അതിന്റെ ഒരു ശരി?”
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും നിലയുടെ കവിളുകൾ ചുവന്നുതുടുത്തു. “നിങ്ങൾ ആളാകെ മാറിയിട്ടുണ്ട് കേട്ടോ! സ്ക്രിപ്റ്റ് വായിക്കാൻ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട്…”
“സ്ക്രിപ്റ്റിൽ ഉള്ളത് തന്നെയല്ലേ ഞാൻ ചെയ്യുന്നത്?” ആര്യൻ സ്ക്രിപ്റ്റ് മേശപ്പുറത്തേക്ക് മാറ്റിവെച്ച് അവളെ തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു.

അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ നൈറ്റിയുടെ വള്ളികളിൽ തട്ടിയപ്പോൾ നിലയുടെ ശ്വാസമൊന്ന് നിലച്ചു. അവൻ പതിയെ അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ പുറകിലേക്ക് കൈകൾ കൊണ്ടുപോയി, അവളിലെ തണുപ്പിനെ തന്നിലേക്ക് ആവാഹിക്കാൻ തുടങ്ങി.
“ആര്യൻ…” അവൾ മന്ത്രിച്ചു.
“മിണ്ടരുത്…” അവൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ വിരൽ വെച്ചു. “ഇത് അഭിനയമല്ല നിലാ, ഇത് നമ്മൾ മാത്രമുള്ള ലോകമാണ്.”
അവൻ അവളുടെ അധരങ്ങളെ സ്വന്തമാക്കുമ്പോൾ, പുറത്ത് മഴ വീണ്ടും ഒരു സംഗീതം പോലെ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവളിലേക്ക് പടർന്നുകയറിയ അവന്റെ ചൂട്, കഴിഞ്ഞുപോയ ദുരന്തങ്ങളുടെയും ഓർമ്മക്കുറവിന്റെയും സകല കറുപ്പുകളെയും കഴുകിക്കളയുന്നത് പോലെ നിലയ്ക്ക് തോന്നി. അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈ അമർത്തി അവൾ ആ പ്രണയത്തിന് പൂർണ്ണമായി കീഴടങ്ങി.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഓഡിഷനും കാസ്റ്റിംഗിനും ശേഷം സിനിമയുടെ സ്ക്രിപ്റ്റ് വായനയ്ക്കായി ആശിയും സംഘവും വീട്ടിലെത്തി. ലിവിംഗ് റൂമിൽ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചിരുന്നു.
ആശി സ്ക്രിപ്റ്റിന്റെ അവസാന ഭാഗങ്ങൾ വായിക്കാൻ തുടങ്ങി. “സീൻ നമ്പർ 84: ആര്യൻ നിലയോട് സത്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന രംഗം. ഡോക്ടർ നൽകിയ ഡ്രഗ്സിനെക്കുറിച്ചും, അവളുടെ ഓർമ്മകൾ നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ നോക്കിയ ആളെക്കുറിച്ചും ആര്യൻ സംസാരിക്കുന്നു…”
ആ വരികൾ കേട്ടതും നിലയുടെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് വികസിച്ചു. അവളുടെ തലയ്ക്കുള്ളിൽ വലിയൊരു മിന്നൽ പിണർ കടന്നുപോയി!
കണ്ണുകൾക്ക് മുന്നിൽ ഇരുട്ട് കയറുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. വെളുത്ത കോട്ടിട്ട ഒരു ഡോക്ടറുടെ രൂപവും, തനിക്ക് നേരെ നീളുന്ന ഒരു സിറിഞ്ചും അവളുടെ മനസ്സിന്റെ ഏതോ കോണിൽ നിന്ന് തെളിഞ്ഞുവന്നു!
“നില… എന്തുപറ്റി?” ആര്യൻ പരിഭ്രാന്തിയോടെ അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു.

നില തലച്ചോറിൽ കടുത്ത വേദനയോടെ തലയ്ക്ക് കൈകൊടുത്തു. “ആര്യൻ… ആ… ആ ഡോക്ടർ… ഫിൻ വാലിയിലെ ആ അപ്പാർട്ട്മെന്റ്…” നിലയുടെ ശബ്ദം ഇടറി.
ആര്യനും ആശിയും ഞെട്ടലോടെ പരസ്പരം നോക്കി. ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത് സത്യമായിരുന്നു! പഴയ സംഭവങ്ങൾ അതേപടി പുനരാവിഷ്കരിക്കുമ്പോൾ നിലയുടെ നഷ്ടപ്പെട്ട ഓർമ്മകൾ തിരിച്ചുവരുന്നു!
“അതെ നിലാ… ആ അപ്പാർട്ട്മെന്റിൽ വെച്ചാണ് ആ ഡോക്ടറെ നീ കണ്ടത്. നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും ഓർമ്മ വരുന്നുണ്ടോ?” ആര്യൻ അവളോട് വളരെ ശാന്തമായി ചോദിച്ചു.
“എനിക്ക്… എനിക്ക് ആ മുഖം ഓർമ്മവരുന്നു ആര്യൻ. ആ ഡോക്ടറുടെ പേര്… അഹല്യ! അവർ ഷെറിൻ ഡോക്ടറുടെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ആളാണ്!” നില ശ്വാസമെടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ആശി പെട്ടെന്ന് തന്റെ ഫോണെടുത്ത് ആർക്കോ കോൾ ചെയ്തു. “ഡാ, നമ്മൾ തിരഞ്ഞ ആ ഡോക്ടർ അഹല്യ തന്നെയാണ്! കാര്യം ഉറപ്പായി. അവരെ ഉടനെ പൊക്കാൻ നോക്ക്!”
ആര്യൻ നിലയെ ചേർത്തുപിടിച്ച് സമാധാനിപ്പിച്ചു. അവളുടെ ശരീരം വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ഭയപ്പെടേണ്ട നിലാ… ഞാൻ കൂടെയുണ്ട്. സത്യങ്ങൾ എല്ലാം പുറത്തുവരാൻ ഇനി അധികം സമയമില്ല.” അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി.
അവളുടെ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ഓർമ്മച്ചെപ്പുകൾ ഓരോന്നായി തുറക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു. തങ്ങളെ ചതിച്ചവർ ആരെന്ന് അറിയാനുള്ള അവസാന നിമിഷങ്ങളിലേക്ക് അവർ എത്തുമ്പോൾ, അവരുടെ പ്രണയം കൂടുതൽ ശക്തമായി മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

പ്രണയതാരം
ഭാഗം 4
നിലയുടെ ഓർമ്മകളിൽ വീണ്ടും തെളിഞ്ഞുവന്ന ആ അപ്പാർട്ട്മെന്റും അഹല്യ എന്ന ഡോക്ടറുടെ രൂപവും സംഭവങ്ങളുടെ ഗതി അതിവേഗം തിരിച്ചുവിട്ടു. ആശിയുടെ സുഹൃത്തുക്കൾ വഴി നടത്തിയ തിരച്ചിലിൽ, നഗരത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്ന ഡോക്ടർ അഹല്യയെ പോലീസ് കസ്റ്റഡിയിലെടുത്തു.
ചോദ്യം ചെയ്യലിൽ അവർ സത്യങ്ങളെല്ലാം തുറന്നുപറഞ്ഞു. ആര്യന്റെ പഴയ ബിസിനസ് പങ്കാളിയായ ജീവനാണ് ഇതിനെല്ലാം പിന്നിൽ പ്രവർത്തിച്ചതെന്ന് വ്യക്തമായി. ആര്യന്റെ പ്രശക്തിയിലും സിനിമയിലെ വളർച്ചയിലും അസൂയ പൂണ്ട ജീവൻ, അവന്റെ വ്യക്തിജീവിതം തകർക്കാനും അതിലൂടെ അവന്റെ മാനസികനില തെറ്റിക്കാനുമാണ് നിലയ്ക്ക് മരുന്നുകൾ നൽകി ഓർമ്മകൾ ഇല്ലാതാക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്.

സത്യങ്ങൾ പുറത്തുവന്നതോടെ ജീവൻ അറസ്റ്റിലായി. മാസങ്ങളായി ആര്യന്റെയും നിലയുടെയും ജീവിതത്തെ നിഴൽ പോലെ പിന്തുടർന്ന ആ വലിയ ദുരൂഹതയ്ക്ക് ഒടുവിൽ തിരശ്ശീല വീണു.
ദിവസങ്ങൾ വളരെ വേഗത്തിലാണ് കടന്നുപോയത്. പ്രകൃതി പോലും ശാന്തമായതുപോലെ അന്തരീക്ഷം തെളിഞ്ഞുനിന്നു. വീടിന്റെ മട്ടുപ്പാവിലെ ചെറിയ തോട്ടത്തിൽ, സായാഹ്ന സൂര്യന്റെ ചുവന്ന വെളിച്ചം പടർന്നു കിടപ്പുണ്ട്.
ഇളങ്കാറ്റിൽ പാറിപ്പറക്കുന്ന സാരിത്തുമ്പ് ഒതുക്കിവെച്ച് നില റെയിലുഗാർഡിൽ പിടിച്ച് പുറത്തേക്ക് നോക്കിനിൽക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് പഴയ ഭയമോ ഉത്കണ്ഠയോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പകരം, തിരികെ ലഭിച്ച ഓർമ്മകളുടെയും ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെയും വലിയൊരു ശാന്തത മാത്രം.

പെട്ടെന്ന് പിന്നിലൂടെ വന്ന് ആര്യൻ അവളെ ആലിംഗനം ചെയ്തു. അവൻ തന്റെ താടി അവളുടെ തോളിൽ അമർത്തി, അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ മടക്കിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തു.
“എന്താടോ… ഇവിടെ തനിച്ചുനിന്ന് സ്വപ്നം കാണുകയാണോ?” അവൻ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.
നില അവന്റെ കൈകളിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് പുറകോട്ട് ചാരിനിന്നു. “സ്വപ്നമല്ല ആര്യൻ… നമ്മൾ കടന്നുപോയ ആ ഇരുണ്ട ദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു. ഇതെല്ലാം അവസാനിച്ചു എന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ ഇപ്പോഴും ഒരു പേടി പോലെ…”
ആര്യൻ അവളെ പതിയെ തനിക്ക് അഭിമുഖമായി തിരിച്ചുനിർത്തി. അവൻ അവളുടെ രണ്ടു കവിളുകളും കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു. അവളുടെ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് അവൻ ആഴത്തിൽ നോക്കി.
“ഇരുട്ടൊക്കെ കഴിഞ്ഞു നിലാ… ഇനി നമ്മുടെ മുന്നിൽ വെളിച്ചം മാത്രമേയുള്ളൂ. നിന്നെ ഉപദ്രവിച്ചവരും നമ്മളെ അകറ്റാൻ നോക്കിയവരുമൊക്കെ ഇന്ന് അവരുടെ അർഹിക്കുന്ന സ്ഥാനത്താണ്. ഇനി ആർക്കും നമ്മൾക്കിടയിലേക്ക് വരാൻ കഴിയില്ല.”
അവന്റെ വാക്കുകൾ നൽകിയ ധൈര്യത്തിൽ നിലയുടെ ചുണ്ടിൽ പൗർണ്ണമി പോലെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

“എനിക്ക് അറിയാം ആര്യൻ… നിങ്ങൾ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ എനിക്ക് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ലെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം.”
ആര്യൻ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ദീർഘമായി ഉമ്മവെച്ചു. തുടർന്ന് അവൻ അവളുടെ മൂക്കിലും കവിളുകളിലും അധരങ്ങളിലും ആർദ്രമായി മുത്തമിട്ടു. അവൻ ഓരോ തവണ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തുമ്പോഴും നിലയുടെ കൈവിരലുകൾ അവന്റെ പുറകിലെ ഷർട്ടിൽ മുറുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
“നാളെ നമ്മുടെ സിനിമയുടെ പൂജയാണ് നിലാ… ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കാൻ ഇപ്പോഴും പേടിയുണ്ടോ എന്റെ നായികയ്ക്ക്?” അവൻ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.
“ഉഹും… അല്പം പോലും പേടിയില്ല,” നില അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ദൃഢതയോടെ പറഞ്ഞു. “കാരണം ഞാൻ അവിടെ അഭിനയിക്കുകയല്ലല്ലോ… ഞാൻ എന്റെ ആര്യനോടൊപ്പം ജീവിക്കുകയല്ലേ ചെയ്യുന്നത്!”
അവളുടെ മറുപടി കേട്ടതും ആര്യന്റെ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയം അണപൊട്ടിയൊഴുകി. അവൻ അവളെ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത സമയത്ത് കോരിയെടുത്തു. നില ചെറിയൊരു അമ്പരപ്പോടെ അവന്റെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.

“ആര്യൻ… താഴെ ആളുകളുണ്ട്, എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത്!” അവൾ നാണത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി.
“ആരുണ്ടെങ്കിലും എനിക്കൊന്നുമില്ല. എന്റെ ഭാര്യയെ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ എനിക്ക് ആരുടെയും അനുവാദം വേണ്ട,” അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളെയും കൊണ്ട് താഴത്തെ കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
മുറിയിൽ കയറി ഡോർ അടച്ചതും അവൻ അവളെ ബെഡ്ഡിലേക്ക് പതുക്കെ കിടത്തി. സായാഹ്നത്തിന്റെ ചുവന്ന വെളിച്ചം ജനലിലൂടെ മുറിയിലേക്ക് അരിച്ചു കയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് ചാഞ്ഞു കിടന്ന് അവളുടെ മുടിയിഴകൾ പതുക്കെ മാറ്റിവെച്ചു.
“എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് നീ വന്നില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ എന്താകുമായിരുന്നു എന്ന് എനിക്കറിയില്ല നിലാ…” അവൻ ആർദ്രമായി മന്ത്രിച്ചു.
“നമ്മൾ എന്നും ഇതുപോലെ ഉണ്ടായിരിക്കും ആര്യൻ… പ്രണയത്തോടെ, പരസ്പരം താങ്ങായി…” നില അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തലചായ്ച്ചു.

ആര്യൻ അവളെ തന്റെ മാറോടണച്ച് പുതപ്പ് രണ്ടുപേർക്കും മേലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു. ആ തണുത്ത സായാഹ്നത്തിൽ, രണ്ടു ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ ഒന്നായി മാറിയ ആ നിമിഷത്തിൽ, അവർക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ലോകം നിശ്ചലമായതുപോലെ തോന്നി. നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ കാലങ്ങളെയെല്ലാം പ്രണയം കൊണ്ട് അവർ തിരികെ പിടിക്കുകയായിരുന്നു.

(അവസാനിച്ചു)